Ο Α. Χ. από την Αθήνα μάς διηγείται την μεταστροφή του από τον Ιουδαϊσμό στην Ορθοδοξία – Μια δημόσια εξομολόγηση

http://heavenonearthorthodoxy.wordpress.com

HEAVEN ON EARTH – ORTHODOXY

Ο Α. Χ. από την Αθήνα μάς διηγείται

την μεταστροφή του από τον Ιουδαϊσμό στην Ορθοδοξία

Μια δημόσια εξομολόγηση

Ονομάζομαι Α. Χ. και γεννήθηκα το 1982 στην Αθήνα. Ο πατέρας μου ήταν Ιουδαίος στο θρήσκευμα ενώ η μητέρα μου παρότι ήταν βαπτισμένη Ορθόδοξη Χριστιανή ήταν αδιάφορη προς την Χριστιανική Πίστη. Παντρεύτηκαν στην Συναγωγή της Αθήνας και εκτός από εμένα απέκτησαν και άλλο ένα παιδί.

Μου έκαναν περιτομή όταν ήμουν μικρός όπως σε όλα τα εβραιόπουλα και την τελετή ενηλικίωσης που κάνουν δεκατριών ετών στα αγόρια (δώδεκα στα κορίτσια). Πήγα στο εβραϊκό δημοτικό σχολείο Αθηνών όπου εκτός των άλλων μαθημάτων που γίνονται σε όλα τα ελληνικά σχολεία μαθαίνουν την εβραϊκή γλώσσα, εβραϊκή ιστορία και Παλαιά Διαθήκη. Ξεκινάνε τη μέρα με εβραϊκές προσευχές και τηρούν όλες τις γιορτές του έτους με αργίες ή άλλες εκδηλώσεις και έθιμα. Συχνά πηγαίναμε στη συναγωγή για διάφορες τελετές. Κάθε Παρασκευή γινόταν μια ειδική γιορτή πρίν από το Σάββατο που είναι η ιερή τους ημέρα. Πολλές εκδρομες και ταξίδια που γινόντουσαν είχαν ως κέντρο την εβραϊκη θρησκεία. Επίσης υπάρχουν στην Ελλάδα διάφορες ομάδες νεότητος όπου οργανώνουν διάφορες εκδηλώσεις εδώ ή στο εξωτερικό. Τα καλοκαίρια πηγαίναμε στην εβραϊκή κατασκήνωση στους Πρόποδες του Ολύμπου. Και εκεί ό,τι γινόταν, γινόταν με κέντρο τα έθιμα και τις παραδόσεις της Εβραϊκής θρησκείας και της χώρας της. (Κάθε απόγευμα λένε ακόμα και τον ύμνο του Ισραήλ!).

Αυτά ήταν τα πρώτα θρησκευτικά ερεθίσματα που είχα ενώ προσωπικά δεν με είχε απασχολήσει ποτέ το θέμα της ύπαρξης του Θεού, της Πίστης, ή της ζωής μετά το θάνατο. Θα έλεγα οτι έκανα μια κοσμική ζωή όπως τα περισσότερα παιδιά της εποχής μου, με ότι αυτό συνεπάγεται στο θέμα των αμαρτημάτων. Και ενώ τα χρόνια πέρναγαν σε αυτή την κοσμική ελευθέρια, με διασκεδάσεις αμαρτωλές, ένα τεράστιο ψυχικό κενό δημιουργόταν μέσα μου. Ενώ είχα όλες τις ανέσεις και τις ευκολίες που μπορεί να έχει ένας νέος, ενώ είχα την δυνατοτητα να αναλωθώ σε κάθε είδους αμαρτωλη πράξη και ψευτικη χαρά αυτού του κόσμου έβλεπα οτι κάτι έλειπε… Ένοιωθα ότι τίποτα από όλα αυτά δεν έχει νόημα και αξία ένοιωθα ότι στην Continue reading “Ο Α. Χ. από την Αθήνα μάς διηγείται την μεταστροφή του από τον Ιουδαϊσμό στην Ορθοδοξία – Μια δημόσια εξομολόγηση”

Mariorie a person in Christ in Piraeus, Greece

http://orthodoxyislove.wordpress.com

ORTHODOXY IS LOVE

Mariorie a person in Christ in Piraeus, Greece

Οur story hero, Mariorie, was an ordinary person. She walked on this Earth. Here she got tired, happy, hurt- most of all she got hurt. She died like all people on a December night. Yet in reality she was found totally different than other people. She took everyday life one step further and rose above it.

She lived simply and humbly someplace in Piraeus, Greece, working hard to bring up her two children who had been abandonned by their father when they were just toddlers. “Who knows what happened, what went wrong” ,Mariorie would say trying to find an excuse for her situation. “Τhe evil one grudged him his happiness! It doesn’t take long for any person to wither like a thunder struck tree when he’s left unprotected from the winds”.

She was careful not to belittle her children’s father and she prayed to God to enlighten him , to make him see more clearly, to repent, to come back. But, years went by, and he didn’t seem to understand. He had already settled down with Kleoniki and he had become the father of another two children.

Kleoniki always considered her marriage to Thodoris her greatest victory.
But what goes around comes around and things can turn upside down. In their prime, people build palaces in their minds and egos and they estimate that they will complete their happiness in them.

But the arrogance of one’s mind builds on the sand. When Autumn comes in their lives, hard and lonesome, then they see that the storms inside them cannot be tamed by any material pride.

So, the last winter in Thodoris’ life arrived. A sudden incurable disease dipped him in an abyss and rose like an avalanche ahead. He was walking side by side with death, and this made a feeling of justice wake up inside him. And one winter night, when winds battled with the rain and the lightning grooved the darkness of the skies, he asked Mariorie to visit him at the hospital. She did,with the discreetness and integrity needed towards a dying person. She sat next to him like Paradise with gates wide open. He lifted his tired eyes and looked at her.

-I want you to forgive me Mariorie…

-With all my heart, Thodoris, she humbly answered.

After some time Kleoniki got sick as well. Her future looked bleak. And her children were still little. When Mariorie heard the bad news, she stood by her like an angel of peace. She stayed all night awake to take care of her on her last days…

-Forgive me , Maririe, forgive me, I ruined your life, Kleoniki said kissing her hands

-I forgive you with all my heart , sister, answered Mariorie wiping her tears…

In a while Kleoniki was recalled by her Creator and passed the borders of this life.

It seemed as though grief and sorrow never ended in this world. Mariorie was left behind to take care of four children

-How can you, how could you, how could she, most people kept saying.

Where did this deep philosophical thinking, this endurance and patience, this selflessness and forgiveness come from?

“What kind of person are you?”, people asked.

-In Christ, Mariorie would answer had she not been hindered by her modesty… A person in Christ.

Sources:

http://multilingual-christianity-orthodoxy.blogspot.com

MULTILINGUAL CHRISTIANITY – ORTHODOXY

&

https://www.youtube.com/channel/UCqNCEoRaEGYLYyaXLyN89Jw

VASILEIA

Ο Γέροντας Κλεόπας Ηλιέ της Ρουμανίας (+1998) διηγείται ένα θαύμα με την Θεία Κοινωνία περί νέου ημερολογίου και σχισματικών παλαιοημερολογιτών

http://faithbookorthodoxy.wordpress.com

FAITHBOOK – ORTHODOXY

Ο Γέροντας Κλεόπας Ηλιέ της Ρουμανίας (+1998) διηγείται ένα θαύμα με την Θεία Κοινωνία περί νέου ημερολογίου και σχισματικών παλαιοημερολογιτών

Όταν ο δόκιμος μοναχός Κωνσταντίνος, ο μετέπειτα π. Κλεόπας, υπηρετούσε ως δεύτερος διακονητής στην εκκλησία της Μονής, ήταν αυτόπτης μάρτυρας μερικών θαυμάτων που συνέβησαν την ώρα της Θείας Λειτουργίας, στην εκκλησία της Σκήτης Συχαστρία. Ιδού τι μας διηγήθηκε:

Να βλέπατε τι έπαθα μ’ έναν ενάρετο Ιερέα, τον π. Καλλίστρατο Μπόμπου. Ως πνευματικός πέρασε κάποτε από μία μοναχή, ασκήτρια σε σπηλιά του δάσους.

Τότε στα δάση ασκήτευαν περί τους 550 μοναχούς και μοναχές. Αυτή η μοναχή είπε στον π. Καλλίστρατο: «Σε σας δεν κατέρχεται το Άγιο Πνεύμα, διότι ακολουθήσατε το νέο ημερολόγιο»! Από τότε ο πατήρ Καλλίστρατος ζούσε με πολλή αμφιβολία.

Κάποτε ο πατήρ Καλλίστρατος τελούσε τη Θεία Λειτουργία και, όταν επικαλέσθηκε το Άγιο Πνεύμα να κατέλθει, με έκπληξή του είδε ότι ο Αμνός έγινε κρέας και έτρεχε το Άγιο Αίμα από το Δισκάριο και το Αντιμήνσιο. Όταν παρετήρησε μέσα στο Άγιο Ποτήριο, είδε ανθρώπινο Αίμα. Τότε με κάλεσε και μου είπε:

–Αδελφέ Κωνσταντίνε, έλα εδώ κοντά! Τι βλέπεις;

–Πω, πω, πάτερ Καλλίστρατε! Η Θεία Κοινωνία έγινε κρέας και αίμα!

Τότε έστειλα να ειδοποιήσουν γρήγορα τον Ηγούμενο. Όταν ήρθε ο στάρετς, έβαλε μοναχούς να διαβάζουν το Ψαλτήριο στον χορό και είπε:

–Έε, πάτερ Καλλίστρατε! πιστεύεις τώρα ότι έρχεται το Άγιο Πνεύμα και μεταβάλλει τα Δώρα ή όχι;

–Συγχώρησέ με, πάτερ! Κι έπεσε στα γόνατά του κλαίγοντας.

–Πρόσεχε! Κατήλθε το Άγιο Πνεύμα. Μετεβλήθη το Σώμα του Χριστού σε κρέας!
Μετεβλήθη το νερό και κρασί σε Τίμιο Αίμα Του! Γιατί πλέον αμφιβάλλεις, πάτερ;

–Πιστεύω, Γέροντα. Σε παρακαλώ συγχώρησέ με!

–Πιάσε σφιχτά τα Τίμια Δώρα!

Κατόπιν μ’ ένα σκαρπέλο άνοιξε μια οπή στη βάση της Αγίας Τράπεζας, διότι συμβολίζει τον Τάφο του Κυρίου μας και έθαψε εκεί τα Άγια Μυστήρια, όπως μας διδάσκουν οι Άγιοι Πατέρες μας. Το Άγιο Ποτήρι το αγίασε εκ νέου και το έπλυνε μαζί με το Αντιμήνσιο στο χωνευτήρι. Στάθηκα εκεί μέχρι να τελειώσει όλο το ψαλτήρι. Κατόπιν άρχισα πάλι τη Θεία Λειτουργία, συνεχίζοντας από την Προσκομιδή: «Εις των στρατιωτών λόγχη την πλευράν αυτού ένυξε…». Έτσι τελέσθηκε η Θεία Λειτουργία και δεν επαναλήφθηκε πάλι αυτό το θαύμα.

Τώρα πιστεύεις; τον ρώτησε πάλι ο στάρετς. Πιστεύω, πάτερ! Μετά ο πατήρ Ιωαννίκιος τον επετίμησε με αποχή από τη Θεία Λειτουργία 40 ημέρες, λέγοντάς του:

–Σου έλεγα να πιστεύεις ακράδαντα, αλλά εσύ πήγαινες στις ερημίτισσες του δάσους να διδαχθείς γιά το ημερολόγιο!

Από το βιβλίο: “Γεροντικό Ρουμάνων Πατέρων” των εκδόσεων Ορθόδοξος Κυψέλη

Πηγή:

https://ixthis3.blogspot.com

https://ixthis3.blogspot.com/2018/05/blog-post_36.html

ΙΧΘΥΣ

Through The Eastern Gate – Nilus Stryker, San Francisco, California, USA – From Buddhism to Orthodoxy

http://usaofmyheart.wordpress.com

http://californiaofmyheart.wordpress.com

http://whataboutyoga.wordpress.com

USA OF MY HEART

CALIFORNIA OF MY HEART

WHAT ABOUT YOGA

Through The Eastern Gate

Nilus Stryker, San Francisco, California, USA

From Buddhism to Orthodoxy

Source:

http://www.sfaturiortodoxe.ro/en/index.htm

http://www.sfaturiortodoxe.ro/orthodox/orthodox_advices_yoga.htm

ORTHODOX ADVICES

Nilus Stryker, San Francisco, California, USA:

I had been a Buddhist for ten years. I was ordained after seven years of study with my teacher in a small family line of the Nyingma Lineage of Vajarayana (Tibetan ) Buddhism. I had a Spiritual Master in that lineage whom I loved and still love. He was, and continues to be an example of kindness in my life. It was through his instruction that I began to see the world with wider eyes and heart. I was ordained as a Ngakpa in the Nyingma Lineage. A Ngakpa is a tantric (priest) ordination that, though there are vows (damsig), those vows are not based on celibacy nor abstention from meat and alcohol. Our sangha were not renunciates but followed basic instruction in tantra and dzogchen; both based on transformation rather than renunciation and sudden moments of insight that flicker in duration and intensity leading to rigpa (a state of mind and perception based on relaxing into the natural state of enlightenment). Those moments were engendered by the energetic intervention of our teacher or our ability to “relax” into the fabric and texture of our experience of being and non being brought about by the practices we were taught. Over the years those moments seem to manifest in seeing the world more and more in kindness, gratitude and compassion. My teacher used to say that Buddhism was ninety nine per cent method and one percent truth. The practices in Buddhism are used to develop a clarity and sense of awareness that enable you to discern a reality not skewed by neurotic mind and habits of response.

We were a non liturgical lineage and had silent sitting and yogic song, mantra, and sets of psycho-spiritual physical exercises as the core of our practice. I made pilgrimages to sacred sites in Nepal and attended retreats with my teacher and vajra sisters and brothers both in the United States and in Wales. Those retreats, both joint and individual, were very meaningful in my life. And, I can definitely say that I had some “openings” of view, widenings of perspective and experience that I attribute to my teacher and the practices I was given.

One afternoon in late January of l999 I went to my altar for my regular daily practice. Usually I began with yogic song and mantra and then did silent sitting. I lit the candles on my altar and after finishing my song and mantras began my silent practice. I cant say exactly how long I had been sitting when I hear my voice say in my own words aloud, “I miss Jesus.” I said this aloud. It Continue reading “Through The Eastern Gate – Nilus Stryker, San Francisco, California, USA – From Buddhism to Orthodoxy”