Recovering the Ancient Paths – Dennis L. Corrigan, USA



Recovering the Ancient Paths

by Dennis L. Corrigan, USA


Recovering the Ancient Paths


“Jesus Christ the same yesterday, today and forever”

The following is a revision of a letter (article) we wrote to the International Church of the Foursquare Gospel to explain our decision to withdraw from that organization in order to pursue our being catechized unto Chrismation into the Orthodox Church. We have revised it to make it more useful for a more general distribution by members of our congregation who may want to help in explaining our decision to families and friends.

The Carpenter’s Company is in the process of becoming a part of the Orthodox Church. This obviously means that we have had to withdraw from the International Church of the Foursquare Gospel which we did in early May, 1996. All this is actually the culmination of a journey which began for us in 1987 when the Holy Spirit commanded us to ask for the “ancient paths” (Jeremiah 6:16).

A Journey Begins

Our quest for the ancient paths did not actually get underway until June 17, 1989 when we began to meet every morning at six o’clock for prayer. We soon called it Vigil, the name given to the night office of prayer for over fifteen hundred years. We could not Continue reading “Recovering the Ancient Paths – Dennis L. Corrigan, USA”

Fr. Pierre Haab, Switzerland: His long journey from Roman Catholicism, Buddhism and Hinduism to Orthodoxy


Fr. Pierre Haab, Switzerland: His long journey from Roman Catholicism, Buddhism and Hinduism to Orthodoxy

Aviv Saliu-Diallo, Pierre Haab

Fr. Pierre Haab, a Swiss former Roman Catholic who was disappointed with his religion and was carried away by Buddhism, Hinduism and other screamingly “fashionable” Eastern teachings and who is now a subdeacon of the Orthodox Cathedral of the Exaltation of the Cross in Geneva, speaks about his conversion to Orthodoxy.

* * *

—Can you tell us a few words about your family, education and the story of your conversion to the Orthodox faith?

I was born in an under-developed, impoverished, hungry country where the sky is permanently overcast with dark clouds—of course, in the spiritual sense. I am speaking of Switzerland, and especially of the city of Geneva—the center of world freemasonry and finances, the stronghold of obscurantist heresy, and a materialistic megalopolis that is enjoying the lulling, stable comfort that easily protects it from the numerous everyday tragedies of humanity.

My parents raised me in the Roman Catholic faith that they had inherited from their ancestors, for which I am extremely grateful to them; they implanted the fundamentals of Christian Revelation in me from childhood—namely faith in God, the doctrine and the necessity of prayer.

We were a practicing Catholic family. We attended Mass on Sundays and major Church feasts, and prayer was a part of our daily life (at least it was so for the first ten years of my childhood). My father, a journalist, devoted his professional life to the protection of the oppressed and justice. As far as my parents are concerned, they did their best to provide the continuity of religious education in our family.

As for the Church, though in my case the more precise name was “Papism”, the situation was different. As a child (in the 1950s) I felt comfortable in that religious environment; for example, I had no problem with prayers in Latin. Although for me faith was “the faith in obedience,” I used to ask many questions, and the adults—my parents and priests—were unable to answer them. And if they did answer me, they did it with a smile and condescendingly, thinking that I was trying to get to the core of the matter too seriously. They gave me to understand that performing the morally required duties was enough for me. And I decided that I would get the answers to my questions later through my independent, in-depth research and analysis of the primary sources, where the morals come from. Judging by my childhood memories, I always had a thirst for truth.

So I was waiting for some changes, when, at the very dawn of my youth, a crucial event happened in the West—a real revolution in Papism (which is still going on today). I mean the Second Vatican Council of 1962. Over a short span of several months (or, in some cases, two to three years) a whole set of rules which had been shaped in the living daily reality of Western Christianity for Continue reading “Fr. Pierre Haab, Switzerland: His long journey from Roman Catholicism, Buddhism and Hinduism to Orthodoxy”

Video – Riverside, California, USA: Fisher of men – Winning converts to the Orthodox Faith


Riverside, California, USA: Fisher of men


Winning converts to the Orthodox Faith

Μεταστροφή από τον αλκοολισμό – Η δύναμη του Ευαγγελίου – Από τις Περιπέτειες ενός Προσκυνητή στην Ρωσία


Μεταστροφή από τον αλκοολισμό – Η δύναμη του Ευαγγελίου

Από τις Περιπέτειες ενός Προσκυνητή στην Ρωσία



Μία ιστορία παρμένη από το βιβλίο «Οι περιπέτειες ενός προσκυνητή» για έναν αξιωματικό που συναντά ο προσκυνητής.

Όταν ήμουν νέος υπηρετούσα στο στρατό έξω εις την ύπαιθρο, όχι στα γραφεία. Ήμουν καλός εις την δουλειά μου και οι ανώτεροί μου αξιωματικοί με αγαπούσαν γιατί ήμουν ένας ευσυνείδητος ανθυπολοχαγός. Ήμουν ακόμη νέος όπως και οι φίλοι μου. Δυστυχώς όμως άρχισα να πίνω και σιγά σιγά το πάθος του ποτού γιγάντωνε μέσα μου. Όταν δεν ήμουν κάτω από την επήρεια του οινοπνεύματος ήμουν τακτικός και καλός αξιωματικός, αλλά όταν έπινα εγινόμουν ανίκανος για κάθε τι, για πολλές μέρες κάθε φορά. Με ανέχθηκαν για αρκετόν καιρόν αλλά μία φορά ύστερα από πολύ ποτό, ασέβησα άσχημα εις τον διοικητή μου και ετιμωρήθηκα με φυλάκιση και υποβιβασμό εις την τάξη του στρατιώτου, για τρία χρόνια. Απειλήθηκα με ακόμη βαρύτερη τιμωρία αν εξακολουθούσα να παραδίδωμαι εις το πάθος μου αυτό της μέθης. Παρ’ όλες τις ποινές όμως και τις απειλές δεν ημπορούσα να κυριαρχήσω εις τον ευατό μου και να θεραπευθώ από το καταραμένο πάθος. Επιχειρούσα αλλά κάθε φορά απετύγχανα. Οι ανώτεροι μου απογοητευμένοι από την κατάστασή μου απεφάσισαν να με στείλουν σε σωφρονιστικές φυλακές. Όταν το έμαθα αυτό, το μαυλό μου πήγε να σταματίσει. Ήμουν απορροφημένος σε θλιβερές σκέψεις μέσα στο στρατώνα, όταν ήλθε εκεί ένας μοναχός που έκανε εράνους για μια εκκλησία. Καθένας μας του έδωσε ότι μπορούσε. Έπειτα ο μαναχός αυτός ήλθε κοντά μου και με ερώτησε γιατί ήμουν τόσο θλιμμένος. Του είπα τι μου συνέβαινε και αυτός με συμπάθησε πολύ για τη δυστυχία μου και μου είπε: «Το ίδιο συνέβηκε, κάποτε και με τον αδερφό μου. Τι νομίζεις, όμως, ότι τον εβοήθησε; Ο πνευματικός του του έδωσε ένα Τετραυάγγελο με αυστηρό κανόνα να διαβάζει ένα κεφάλαιο, χωρίς ούτε μιας στιγμής καθυστέρηση, κάθε φορά που θα αισθανόταν την επιθυμία να πιει. Εάν η επιθυμία εξακολουθούσε, έπρεπε να προχωρήσει εις το διάβασμα και άλλου κεφαλαίου και άλλου, μέχρις ότου το πάθος θα αναχαιτιζόταν. Ο αδελφός μου ακολούθησε πιστά την συμβουλή του πνευματικού του και έπειτα από λίγο καιρό κατώρθωσε να απαλλαγεί από το πάθος του ποτού. Πάνε δεκαπέντε περίπου χρόνια από τότε και τα χείλη του δεν άγγιξαν ούτε σταλαγματιά από οποιοδήποτε ποτό. Κάνε το ίδιο, και θα δεις ότι και εσύ θα γλιτώσεις από τη δυστυχία αυτή. Έχω ένα Τετραυάγγελο και θα έλθω επίτηδες πάλι, για να σου το φέρω».

Τον άκουσα με προσοχή και μόλις τελείωσε του είπα: «Πως θα μπορέσουν τα Ευαγγέλιά σου να με βοηθήσουν αφού όλες οι προσπάθειες οι δικές μου και των γιατρών απέτυχαν από του να με σώσουν από το πάθος του ποτού»; Εμίλησα κατ’ αυτόν τον τρόπο γιατί δεν ήξερα τι είναι το Ευαγγέλιο και δεν το είχα ποτέ διαβάσει. «Μην το λες αυτό» μου είπε, ο μοναχός, «σε βεβαιώνω εγώ ότι θα σε βοηθήσει», και την άλλη μέρα μου έφερε το Τετραυάγγελο.

Το άνοιξα, έρριξα μια ματιά μέσα και είπα: «Δεν το παίρνω , γιατί πως θα το χρησιμοποιήσω μη γνωρίζοντας, όπως οι ιερωμένοι, την παλαιοσλαυονική γλώσσα»; Όμως ο μοναχός προχώρησε για να με βεβαιώσει ότι οι λέξεις αυτές καθ’ αυτές του Ευαγγελίου, είναι γεμάτες από θεία χάρη, και έχουν θεία δύναμη, επειδή με αυτές είναι γραμμένο εκείνο που ο ίδιος ο Θεός παρέδωσε και αποκάλυψε εις τους ανθρώπους. «Δεν πειράζει αν εις την αρχήν δεν καταλαβαίνεις καλά, μόνον προχώρησε εις το διάβασμα με επιμέλεια. Ένας άγιος μοναχός είπε κάποτε: “Εάν συ δεν καταλαβαίνεις τις λέξεις του Ευαγγελίου του Λόγου του Θεού, τα πονηρά πνεύματα καταλαβαίνουν τι διαβάζεις και τρέμουν”. Το πάθος σου για το ποτό είναι οπωσδήποτε σατανική ενέργεια. Θα σου πω και κάτι άλλο. Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος γράφει, ότι και εις το δωμάτιο όπου φυλάσσεται ένα Ευαγγέλιο τα πνεύματα του σκότους κρατούνται έξω από αυτό με τη δύναμή του, μέσα δε εκεί τρέμουν και το σκέφτονται πολύ να κάνουν κακό».

Έδωσα λίγα χρήματα εις τον μοναχό, δεν θυμάμαι πόσα, και αγόρασα το Τετραυάγγελο, το έβαλα μέσα σ’ ένα μπαούλο με άλλα πράγματα και το εξέχασα εκεί. Σε λίγο μία ταραχή για το πάθος του ποτού άρχισε να με φοβίζει. Μία ακατανίκητη επιθυμία για να πιω μ’ έκανε ώστε, σαν τρελός να σπεύσω να ανοίξω το μπαούλο για να πάρω κάμποσα χρήματα και να τρέξω στο ποτό. Αλλά τα μάτια μου έπεσαν αμέσως στο Τετραυάγγελο και σε μια στιγμή πέρασαν ζωηρά μέσα στο μυαλό μου όλα αυτά που ο μοναχός μου είχε πει. Άνοιξα το βιβλίο και άρχισα να διαβάζω από το πρώτο κεφάλαιο του ευαγγελιστού Ματθαίου. ‘Εφθασα εις το τέλος του κεφαλαίου αυτού χωρίς να καταλάβω ούτε μία λέξη, αλλά θυμήθηκα πως ο μοναχός μου είχε πει: «Μη στεναχωριέσαι αν δεν καταλαβαίνεις αυτά που διαβάζεις, μόνο προχώρησε εις το διάβασμα με επιμέλεια». Εμπρός, είπα στον ευατό μου, θα διαβάσω και το δεύτερο κεφάλαιο. Τώρα διαβάζοντας άρχισα κάπως να καταλαβαίνω κάτι.

Έτσι συνέχισα το τρίτο κεφάλαιο και έπειτα ξαφνικά σήμανε το σιωπητήριο του στρατοπέδου. Τώρα πλέον δεν επετρέπετο η έξοδος σε κανένα και έπρεπε όλοι να πάνε για ύπνο. Όταν εξύπνησα το πρωί, μαζί μου ξύπνησε και η ανεκπλήρωτη επιθυμία για να πιω, όμως, ξαφνικά, εσκέφτηκα να διαβάσω ένα ακόμα κεφάλαιο, για να έβλεπα, τέλος πάντων, ποια θα ήταν η αποτελεσματικότητα του Ευαγγελίου. Το εδιάβασα πράγματι, ηρέμισα για λίγο και δεν επήγα να αγοράσω ποτό. Ξαναγιγάντωσε σε λίγο μέσα μου η επιθυμία, αλλά ξαναδιάβασα ακόμα ένα κεφάλαιο και αισθάνθηκα ανακούφιση. Αυτό μου έδωσε θάρρος και έκτοτε κάθε φορά που αισθανόμουν τον πειρασμό του πάθους της μέθης να με κυριεύει, εδιάβαζα ένα κεφάλαιο από εκεί που είχα μείνει και κάθε φορά υπερνικούσα το πάθος.

Το περισσότερο δε, όσο περνούσε ο καιρός, τόσο και η κατάστασή μου καλυτέρευε και όταν πάνω-κάτω ετελείωνα την ανάγνωση των τεσσάρων Ευαγγελίων, τελείωνα και με το πάθος μου, που προχωρούσε ραγδαία προς τα πίσω, κοντεύοντας να ανήκει πια εις το παρελθόν.

Σε λίγο καιρό σιχαινόμουνα το ποτό και είναι είκοσι περίπου χρόνια, αφ’ ότου ούτε μια σταγόνα δεν έβαλα στο στόμα μου.

Όλοι εκπλαγήκανε για την μεταβολή μου αυτή. Τρία χρόνια αργότερα επανήλθα εις τον βαθμό μου, προβιβάστηκα έπειτα και τέλος, ξαναμπήκα εις την σειρά προαγωγής που μου ανήκε, αλλά που την είχα χάσει εξ’ αιτίας του ποτού. Έπειτα παντρεύτηκα, και ζω ευλογημένα με την σύζηγό μου, έχουμε όλα τα καλά και δοξάζουμε τον Θεόν που μας έδωσε άφθονα τα πάντα. Βοηθούμε τους φτωχούς κατά δύναμη και φιλοξενούμε όταν μπορούμε τους προσκυνητές. Έχω και ένα γιο αξιωματικό, πρώτης τάξεως παιδί. Σημείωσε όμως το εξής: Αφ‘ ότου θεραπεύθηκα από το πάθος του ποτού έκανα τάμα να διαβάζω με τη σειρά, ένα ολόκληρο Ευαγγέλιο από τα τέσσερα, κάθε μέρα, κάθε είκοσι τέσσερεις ώρες, ώσπου να κλείσω τα μάτια μου και να φύγω από τον κόσμο αυτό.

Τίποτα εις τον κόσμο δεν μπορεί να με εμποδίσει από του να τηρώ κάθε μέρα το τάξιμό μου αυτό. Όταν είμαι καμιά φορά πολύ κουρασμένος, ξαπλώνω και παρακαλώ τη γυναίκα μου να διαβάζει, ώστε ποτέ να μη χαλάσω τον κανόνα που έχω καθιερώσει. Για ευγνωμοσύνη και δοξολογία προς τον Θεό, το έντυσα αυτό το Τετραυάγγελο με καθαρό ασήμι, και το έχω πάντοτε μαζί μου μέσα εις την απάνω τσέπη του σακακιού μου.

My Journey Through Lutheranism and Calvary Chapel to Orthodoxy – Patrick Keenan, North Dakota, USA



My Journey Through Lutheranism and Calvary Chapel to Orthodoxy

by Patrick Keenan, North Dakota, USA


My Journey Through Lutheranism and Calvary Chapel to Orthodoxy


My parents brought me to Our Redeemer’s Lutheran Church for Baptism as an infant. Somehow, someway a grace entered my life that has resided as long as I can remember. The quest as to who He is and how I should know him has been a lifelong pursuit.

It was an evening in 1966. Our modest North Dakota apartment housed my Mother, Father and myself. Dad was at the family Drive-In. Mom and I decided to watch NBC’s Saturday Night at the Movies. It was a Rock Hudson Movie called ‘The Spiral Road’. Rock’s character was an Atheist Doctor in a south pacific Island who had fallen in love with a Christian nurse. She asked Rock why he didn’t believe in God, to which he replied something like:

‘because at one point I challenged God to show himself to me. I told God ‘If you are there- strike me down!’ He did nothing and that is why I do not believe.’

Well the next day, of course, was Sunday morning. Our Redeemer’s was a large Church with a huge wooden cross hanging on a rock wall behind the pulpit. As I recall, the Continue reading “My Journey Through Lutheranism and Calvary Chapel to Orthodoxy – Patrick Keenan, North Dakota, USA”

π. James Bernstein, ΗΠΑ – Ο γιος του Ραβίνου που από Προτεστάντης έγινε Ιερέας της Ορθόδοξης Εκκλησίας


π. James Bernstein, ΗΠΑ – Ο γιος του Ραβίνου που από Προτεστάντης έγινε Ιερέας της Ορθόδοξης Εκκλησίας

Η συγκλονιστική ιστορία της ζωής του Εβραίου π. James Bernstein, που έπειτα από πολλές αναζητήσεις βρήκε τον δρόμο του Θεού και σήμερα είναι Κληρικός στην Ενορία του Αγίου Παύλου, κοντά στο Seattle της Washington των ΗΠΑ.

H ζωή του π. James Bernstein, ενός Ορθόδοξου Κληρικού της Μητρόπολης Βορείου Αμερικής, του Πατριαρχείου Αντιοχείας, θα μπορούσε να αποτελεί χωρίς κανέναν ενδοιασμό ιδανικό σενάριο κινηματογραφικής ταινίας.

Ο ίδιος, μεγαλωμένος στην Αμερική και γαλουχημένος με τις Εβραϊκές παραδόσεις, πέρασε από ατέλειωτα σκαμπανεβάσματα και πολλές διακυμάνσεις, ώστε, τελικά, βρήκε τις απαντήσειςσε όλα τα υπαρξιακά ερωτήματά του στην Ορθόδοξη Πίστη.

Ο πατέρας του, ο Ισαάκ, γεννήθηκε στις αρχές του 20ού αιώνα, συγκεκριμένα το 1909, στην Αγία Γη, στην παλιά πόλη της Ιερουσαλήμ, όπου και ανδρώθηκε ακολουθώντας την Ιουδαϊκή θρησκεία. Μάλιστα, θέλησε να αφιερωθεί και να γίνει Ραβίνος.

Το 1941 και ενώ ήταν σε εξέλιξη ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος ο ραβίνος και η σύζυγός του, μαζί με τα παιδιά τους, αποφάσισαν να πάρουν τον δρόμο της προσφυγιάς. Διάλεξαν το τελευταίο πλοίο, που είχε προορισμό την Αμερική, και ταξίδεψαν μέσω της Αιγύπτου και της νότιας οδού της Αφρικής, καθώς στη Μεσόγειο και στον Ατλαντικό Ωκεανό καιροφυλακτούσαν πολεμικά πλοία και υποβρύχια.

Ο Arnold, όπως ήταν το όνομα του π. James, πρωτοβλέπει το φως αυτού του κόσμου στις 6 Μαΐου 1946 στο Lansing της Πολιτείας του Michigan. Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος μπορεί να είχε τελειώσει, αφήνοντας πίσω του εκατομμύρια νεκρούς και αναρίθμητα ανοιχτά τραύματα, ωστόσο η πίστη του πατέρα του Arnold άρχισε να κλονίζεται εξαιτίας της τραγικής μεταχείρισης που υπέστησαν οι Εβραίοι από τον Χίτλερ.


Η οικογένεια μετακομίζει στο Queens της Νέας Υόρκης, σε μια μη Εβραϊκή συνοικία. Παρά τις αντιξοότητες που έχει προκαλέσει ο πόλεμος, συνεχίζουν να Continue reading “π. James Bernstein, ΗΠΑ – Ο γιος του Ραβίνου που από Προτεστάντης έγινε Ιερέας της Ορθόδοξης Εκκλησίας”

Μάρτιος 2017: Η μεταστροφή του νεοφώτιστου Φινλανδού Ραφαήλ (πρώην Ιούστος) από τον Προτεσταντισμό στην Ορθοδοξία


Μάρτιος 2017: Η μεταστροφή του νεοφώτιστου Φινλανδού Ραφαήλ (πρώην Ιούστος) από τον Προτεσταντισμό στην Ορθοδοξία

Ένας εικοσαετής νέος από την Φιλανδία επισκέφθηκε τελευταίως –κατά την περιόδον του Πεντηκοσταρίου– το Άγιον Όρος, ο οποίος μας διηγήθηκε την ζωή του και πως ο Θεός τον οδήγησε να γνωρίσει την Ορθοδοξία.

Η καταγωγή του

Ο Ιούστος (αυτό ήταν το προτεσταντικό όνομά του) γεννήθηκε το έτος 1997 στην πόλη Χαμ Ελνίνα της Φιλανδίας.

Οι γονείς του, πατέρας Σάμι και μητέρα Χέινι, είναι πολύτεκνοι. Εκτός από τον Ιούστο, έχουν ακόμη 7 παιδιά: τον Ιωανάθαν, τον Ιωακείμ (που παντρεύτηκε την Σωσάννα), το Κασμίρ, τον Ιωάννη, τον Έρασμο, την Σάρα-Λίνα και την Βερονίκη – 6 αγόρια και 2 κορίτσια.

Όταν πριν 8 χρόνια, η Προτεσταντική «Εκκλησία» (παρασυναγωγή) της Φιλλανδίας αποδέχτηκε και ανεγνώρισε τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων, να παντρεύονται άνδρες με άνδρες και γυναίκες με γυναίκες, ως και να χειροτονούνται γυναίκες επισκοπίνες και ιέρειες, δεν ξαναπήγε η μητέρα του η Χέινι στις συνάξεις τους. Αλλά προσευχόταν με τον τρόπο της, ότι γνώριζε, στο σπίτι της.

Ο πατέρας του, ο Σάμι, ήταν ιεροκήρυκας (πάστορας) των Προτεσταντών. Επειδή όμως αρνήθηκε τότε, πριν 8 χρόνια, να κηρύττει τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων και την χειροτονία των γυναικών την απέρριψε, απελύθη και εξεδιώχθη από την θέση του ιεροκήρυκος.

Οι πρώτοι σπινθήρες της ευσεβείας

Από τότε έμεναν στο σπίτι τους και προσεύχονταν με τον τρόπο τους στον Χριστό. Κάποια μέρα επισκέφθηκε η μητέρα του μία γνωστή της οικογένεια Ρώσσων Ορθοδόξων Χριστιανών. Φεύγοντας από την επίσκεψη αυτή, η Ρωσσική οικογένεια τους χάρισε μία μικρή εικονίτσα του Αγίου Γεωργίου.

Ο έφηβος τότε Ιούστος έμαθε για το Μαρτύριο και τα θαύματα του Αγίου Γεωργίου. Από τότε είχε για τον Άγιο ευλάβεια και μάλιστα, όπως είπε, του έκανε και τρία θαύματα. Ο Ιούστος δεκαεπταετής ακόμα διψούσε να γνωρίσει και να Continue reading “Μάρτιος 2017: Η μεταστροφή του νεοφώτιστου Φινλανδού Ραφαήλ (πρώην Ιούστος) από τον Προτεσταντισμό στην Ορθοδοξία”

Sister Matthaia Osswald, Germany: My great adventure in search of the Truth – A Roman Catholic nun discovered the fullness of the Truth in the Orthodox Church


My great adventure in search of the Truth

November 2008

Sister Matthaia Osswald , Germany 

A Roman Catholic nun discovered the fullness of the Truth in the Orthodox Church.

Childhood and adolescence.   

I was born in 1961 from Protestant parents, in a town in South Germany. We lived in a suburb which had earlier been a separate village and later was integrated into a municipality. There was only one Roman Catholic family, the rest of the inhabitants being Protestants. The daughter of this family, whom I used to like very much, was in my class at the elementary school. I still remember very well that I was strictly forbidden to visit her, because they told me that it would be embarrassing for our family if anybody learned about such a thing. During the following years there was a growing tolerance on this topic. Even though the majority of the inhabitants were Protestants, with the passage of time the “Catholic” population increased and more Roman Catholic communities were created in the town.

My parents did believe in God but they would not practice their faith, for example they would never go  to church on Sundays, we would not pray, at least not together or before the meals and the topic of “God” was not discussed in our home.
However, in my grand parents’ house lived an elderly Evangelical deaconess, who earlier had been a kindergarten teacher. She was like a light for me. Every time I would visit my grand parents I would use the occasion to “disappear” and visit this nun. She would always talk about Jesus; about His miracles; how repeatedly and in different ways He had helped her; about paradise, heaven and the angels. And she would pray with me. Time with her seemed to flow very fast! I was always sad, every time I would hear a voice telling me: “Where are you again? Come quick”! My grand parents did not take kindly to the fact that I would be so long with the “pious aunt”.

One evening when I was four or five years old, I was lying in my bed thinking how terribly tiring it must be for Father God that He cannot take time off to relax. He must always stay up worrying about the people and be careful that nothing bad happens to them. I made all kinds of suggestions to Him such as for example, if He could alternate with His Son, or with the angels. Finally, I told Him, that I wished so much to help Him and that it would not bother me at all, if every now and then I stayed up all night, but neither would this help the people. On one hand these were very childish, all these thoughts of mine, but on the other hand I meant them and me never forgot, even though in the following years they faded entirely into the background. Afterward my schooling started. I became busy with other things.

Of course I never doubted the existence of God, but His existence had no importance for me and my life. It was as if they were two separate things that had no relationship with each other. All my adolescence was influenced by the fact that I always wished to be like the others (Something that I never succeeded in as I was always marginalized, which possibly was due to my exterior unpleasant appearance.) I tried everything the others did, smoke, go in the evenings to the bars, smoke marijuana, listen to rock music etc. I was then Continue reading “Sister Matthaia Osswald, Germany: My great adventure in search of the Truth – A Roman Catholic nun discovered the fullness of the Truth in the Orthodox Church”

Ο Άγιος Αμφιλόχιος Μακρής της Πάτμου (+1970) όταν ήταν εν ζωή έσωσε με θαυμαστή επέμβαση του Θεού μία γυναίκα που ήθελε να αυτοκτονήσει στην Ικαρία


Ο Άγιος Αμφιλόχιος Μακρής της Πάτμου (+1970)

όταν ήταν εν ζωή έσωσε με θαυμαστή επέμβαση του Θεού μία γυναίκα

που ήθελε να αυτοκτονήσει στην Ικαρία

«“Ἦταν Κυριακή μετά τό πέρας τῆς Θ. Λειτουργίας”, ἀφηγεῖται ὁ π. Παῦλος Νικηταρᾶς. “Ὁ Γέροντας Ἀμφιλόχιος Μακρῆς (+1970) εἶχε μία πάνινη καρέκλα ἀναπαύσεως καί σέ αὐτή ἦταν ἀνακεκλιμένος, προσηλωμένος στήν καλλιέργεια τῆς εὐχῆς. Ἀκούει τότε καθαρά: Πήγαινε στήν Ἰκαρία νά βρῆς τήν Ἑλένη.
Δέν ἔδωσε σημασία στή φωνή, γιατί τό θεώρησε πειρασμικό. Ὅταν, ὅμως, ἄκουσε τή φωνή καί γιά δεύτερη καί τρίτη φορά, χωρίς ἀναβολή σηκώνεται. Τρέχει καί παίρνει τό πρῶτο σκάφος γιά τήν Ἰκαρία. Φθάνει στό λιμάνι καί ἐκεῖ βλέπει μία γυναῖκα νά τρέχη. Φωνάζει τήν ἄγνωστη γυναίκα μέ τό ὄνομά της:

—Παιδί μου, Ἑλένη, στάσου!

Ἡ γυναίκα στρέφεται στόν ἱερωμένο:

—Συγχώρεσέ με, Πάτερ. Μέ προλάβατε, θά αὐτοκτονοῦσα. Ἤμουν ἀπελπισμένη γιατί πέθανε ὁ ἄνδρας μου.

—Παιδί μου, δέν θέλω νά ἀπελπίζεσαι. Ἐγώ θά εἶμαι κοντά σου. Ἀπό δῶ καί πέρα ἐγώ θά εἶμαι ὁ πνευματικός σου πατέρας”».



Η μεταστροφή μίας Αγγλίδας Καθηγήτριας Πανεπιστημίου από την γνωριμία της με τον Άγιο Αμφιλόχιο Μακρή της Πάτμου (+1970)


Η μεταστροφή μίας Αγγλίδας

Καθηγήτριας Πανεπιστημίου από την γνωριμία της με τον

Άγιο Αμφιλόχιο Μακρή της Πάτμου (+1970)

«“Ὅταν τό 1969”, ἀφηγεῖται ἕνα πνευματικό του τέκνο, “εἴχαμε πάει στήν Πάτμο, ἦταν ἐκεῖ μία Ἀγγλίδα Καθηγήτρια Πανεπιστημίου, ἡ ὁποῖα εἶχε γνωρίσει προηγουμένως τόν Γέροντα Ἀμφιλόχιο Μακρῆ τῆς Πάτμου (+1970) καί χάρι σ᾽ αὐτόν ἔγινε εἶχε γίνει Ὀρθόδοξη. Ὅταν τή ρωτήσαμε τί ἦταν αὐτό πού τήν ἔκανε νά μεταστραφῆ στήν Ὀρθοδοξία, μᾶς ἀπάντησε: ‘Δύσκολη ἡ ἐρώτησί σας. Ἄν, ὅμως, ἐπιμένετε νά σᾶς τήν ἀπαντήσω, σᾶς λέω ὅτι γιά μένα Ὀρθοδοξία εἶναι αὐτός ὁ Γέροντας’».



Which Came First: New Testament or the Church? – Fr. James Bernstein, WA, USA




Which Came First: New Testament or the Church?

by Fr. James Bernstein, WA, USA


Which Came First: New Testament or the Church?


A convert to Christianity from Judaism, Fr. James was a teenage chess champion whose dramatic conversion experience at the age of 16 led him to Christianity, and is also one of the founders of Jews For Jesus. His journey led him directly to the Orthodox Christian faith, and his journey is recounted in his book “Surprised By Christ,” the story of a man searching for the truth and unable to rest until he finds it. He is the priest at St. Paul Church in Brier, WA.


As a Jewish convert to Christ via evangelical Protestantism, I naturally wanted to know God better through the reading of the Scriptures. In fact, it had been through reading the Gospels in the “forbidden book” called the New Testament, at age sixteen, that I had come to believe in Jesus Christ as the Son of God and our promised Messiah. In my early years as a Christian, much of my religious education came from private Bible reading.

By the time I entered college, I had a pocket-sized version of the whole Bible that was my constant companion. I would commit favorite passages from the Scriptures to memory, and often quote them to myself in times of temptation-or to others as I sought to convince them of Christ. The Bible became for me-as it is to this day-the most important book in print. I can say from my heart with Saint Paul the Apostle,

“All Scripture is given by inspiration of God, and is profitable for doctrine, for reproof, for correction, for instruction in righteousness” (2 Timothy 3:16).

That’s the good news!

The bad news is that often I would decide for myself what the Scriptures meant. For example, I became so enthusiastic about knowing Jesus as my close and personal friend that I thought my own awareness of Him was all I needed. So I would mark verses about Continue reading “Which Came First: New Testament or the Church? – Fr. James Bernstein, WA, USA”

Vietnam, 2017: The Mother of God appears to Vietnamese woman in coma, who then converts to Orthodoxy



The newly-baptized Anna is seated in the picture


Vietnam, 2017:

The Mother of God appears to Vietnamese woman in coma,

who then converts to Orthodoxy


The Mother of God Appears to Vietnamese Woman in Coma, who then Converts to Orthodoxy


Fr. George Maximov, a Moscow priest who often serves on missionary trips throughout Asia, has posted on his Facebook page the words of a Vietnamese woman who converted to Orthodoxy after the Mother of God appeared to her.

The woman, Nguyen Thi Mai Anh, a former Buddhist living and working in Vũng Tàu, Vietnam, was baptized into Holy Orthodoxy on Holy Saturday this year [2017].

She writes of “something incredible” happening in her life about a year ago: “I was lying in a coma in the hospital. During this time I saw a radiance, a bright light, and directly in front of me appeared the Virgin Mary Theotokos. She handed me a bottle of water and gave me to drink. As soon as I drank the water, the light and the Theotokos disappeared.”

“In the morning the next day,” she continues, “I suddenly came out of the coma after being unconscious for so long.” Nguyen survived, and she began to pray to the Lord Jesus Christ and His Mother for a speedy recovery, and decided she would become a Christian when she returned home.

“A few days later, another vision appeared to me in a dream, that there would be a man who would lead me to the Church, and that I would eat Bread there and drink Holy Water together with everyone, and walk around the church,” she continues.

After she was released and returned home, a friend came to her, bearing an icon of the Mother of God with the Savior. “I was incredibly happy, because it was the same image I had seen in my dream. I was very happy, and I told my friend about what I had seen in the dream, and he took me to an Orthodox Church where Russians pray in the 5th district of the city of Vũng Tàu, to meet the Lord and the Theotokos there,” Nguyen recalls.

The woman was later baptized in the same church and “born again under the protection of the Most-Holy Theotokos and by the grace of the Lord.”

“I am infinitely happy!” she exclaims, continuing, “Thanks to Thee, O Lord and to thee, O Theotokos, for my ‘second birth’ and the gift of the Fountain of Life!”

Fr. George notes that she broke her leg just before her Baptism, but this did not deter her. She was baptized with the name of Anna, and now reads prayers in the Vietnamese language during the services.

Video: Περιστατικά απ᾽τη ζωή του Μαρτυρικού & Αγιασμένου π. Κοσμά Γρηγοριάτη Ισαποστόλου του Κονγκό (+1989)



Περιστατικά απ᾽τη ζωή του Μαρτυρικού

& Αγιασμένου π. Κοσμά Γρηγοριάτη Ισαποστόλου του Κονγκό (+1989)

Ορθόδοξα Ιστολόγια


Ορθόδοξα Ιστολόγια



EASTERN ORTHODOX CHURCH – MULTILINGUAL ORTHODOXY╰⊰¸¸.•¨* Abel-Tasos Gkiouzelis – – ​ – ​Email: – ​Ask anything! ​Feel free to email me…!​​ I wish you always have the smile of God in your heart…! May to be always near Holy Confession!


Holy Confession hours:



Άβελ-Τάσος Γκιουζέλης – – ​ – ​Email: – ​Ρωτήστε οτιδήποτε επιθυμείτε…! Να έχετε το χαμόγελο του Θεού στην καρδιά σας, πάντα Continue reading “Ορθόδοξα Ιστολόγια”

Un neamţ Protestant a cunoscut Ortodoxia printr-un aparat de emisie-recepţie ╰⊰¸¸.•¨* Romanian


Un neamţ Protestant a cunoscut Ortodoxia

printr-un aparat de emisie-recepţie

Sâmbătă 8-08-2009, în Sfânta Mănăstire Dohiariu, în Sfântul Munte Athos, într-o atmosferă plină de umilinţă, neamţul Dominik Weiel, geolog în vârstă de 40 de ani, s-a lepădat de protestantism şi a îmbrăţişat Ortodoxia primind la Botez numele de Mihail.

Mihail a cunoscut Athosul şi Ortodoxia, prin contactul pe care l-a întreţinut prin intermediul unui aparat de emisie-recepţie cu un frate de mănăstire radio-amator, părintele Apollo SV2ASP/A, contact început încă din 1991. Neamţul radio-amator, cu foarte multă experienţă, DL5EBE, student pe atunci, când a auzit pentru prima dată de monahul aghiorit lipsit de experienţă care încerca prin semnalul lui slab să facă legătura, s-a grăbit să comunice cu el şi să-l ajute. Acesta a fost primul motiv de a veni în Athos: a-l cunoaşte pe acest monah şi a organiza staţia. Această vizită însă s-a transformat însă şi într-o staţie pentru viaţa lui. L-a cunoscut pe Gheronda (Bătrânul) Grigorie, Egumenul Mănăstirii şi pe fraţi, i-a iubit şi a continuat să viziteze mănăstirea urmând de fiecare dată îndeaproape întregul ei program zilnic.

Când şi-a terminat studiile universitare l-a contactat o societate germană petrolieră cu activităţi în întreaga lume. Vreme de mulţi ani a lucrat la Moscova şi de acolo a avut ocazia să viziteze Athosul mai mulţi ani la rând, dar simultan ţinea legătura prin undele radio. Toată această perioadă s-a luptat înterior pentru schimbarea sa şi hotărându-se şi pentru Botez, a luat drumul Athosului. Zilele acestea s-a întâmplat să avem multe lucrări la care a a participat şi el. Zilele treceau şi se neliniştea în privinţa Botezului. Vineri, Gheronda l-a întrebat din nou: „Vrei să te botezi?”. „Mare mi-ar fi bucuria!”- i-a răspuns şi imediat chipul i s-a luminat. Atunci l-am chemat pe domnul Stavros Pomakis, ofiţer în Armata Aeriană, radio-amator, fiu duhovnicesc al Mănăstirii, care, chiar dacă era departe de casa sa, a primit din tot sufletul să-i devină naş. În foarte puţin timp, toate erau gata, şi astfel, sâmbătă dimineaţă, după Dumnezeiasca Liturghie a primit Sfântul Botez în portul Mănăstirii, înconjurat de întreaga obşte şi de pelerini şi plin de bucurie s-a întors iarăşi la serviciul său.

Să ne rugăm Arhanghelului Mihail, ocrotitorul Mănăstirii noastre, al cărui nume i l-a dat Gheronda, să-l întărească în drumul dificil al vieţii pe care zilnic îl parcurge.



Γερμανός Προτεστάντης γνώρισε την Ορθοδοξία μέσω Ασυρμάτου


Γερμανός Προτεστάντης

γνώρισε την Ορθοδοξία μέσω Ασυρμάτου

Το Σάββατο 8-8-2009 στην Ιερά μονή Δοχειαρίου στο Άγιον Όρος, μέσα σε κατανυκτική ατμόσφαιρα, ο Γερμανός Dominik Weiel 40 χρονών Γεωλόγος, αποποιήθηκε τον Προτεσταντισμό και προσήλθε στην Ορθοδοξία, παίρνοντας με το Βάπτισμα το όνομα Μιχαήλ.

Ο Μιχαήλ γνώρισε τον Άθωνα και την Ορθοδοξία, με την επικοινωνία που είχε μέσω ασυρμάτου με τον Ραδιοερασιτέχνη αδελφό της Μονής π. Απολλώ SV2ASP/A που ξεκίνησε από το 1991. Ο έμπειρος Γερμανός Ραδιοερασιτέχνης DL5EBE, φοιτητής τότε, όταν άκουσε για πρώτη φορά τον άπειρο Αγιορείτη μοναχό με το ασθενές του σήμα να κάνει κλήση, έσπευσε να επικοινωνήσει μαζί του και να τον βοηθήσει. Αυτό ήταν η πρώτη αφορμή να έλθει στον Άθωνα να γνωρίσει αυτό τον μοναχό και να οργανώσει τον σταθμό. Η επίσκεψή αυτή έγινε σταθμός στην ζωή του. Γνώρισε τον Γέροντα Γρηγόριο, Καθηγούμενο της Μονής και τους αδελφούς, τους αγάπησε και συνέχισε να επισκέπτεται τη Μονή ακολουθώντας το όλο το καθημερινό πρόγραμμα της.

Όταν τελείωσε τις Πανεπιστημιακές του σπουδές τον προσέλαβε μια Γερμανική εταιρία πετρελαιοειδών με δραστηριότητες σε όλο τον κόσμο. Για πολλά χρόνια εργάζεται στην Μόσχα και ένεκα τούτου είχε αρκετά χρόνια να επισκεφθεί τον Άθωνα, χωρίς παρόλα αυτά να κόψει την επικοινωνία του. Όλο αυτό το διάστημα πάλευε μέσα του για την αλλαγή του και αποφασισμένος πλέον για το Βάπτισμα πήρε τον δρόμο για τον Άθωνα. Τις ημέρες αυτές συνέπεσε να έχομε πολλές εργασίες στις οποίες συμμετείχε και ο ίδιος. Οι ημέρες περνούσαν και αγωνιούσε για να βαπτιστή. Την Παρασκευή τον ρώτησε πλέον ο Γέροντας, «θέλεις να βαπτιστής»; «Θα ήταν μεγάλη μου χαρά» του απάντησε και αμέσως έλαμψε το πρόσωπό του. Τότε καλέσαμε τον κ. Σταύρο Πωμάκη Αξιωματικό στην Αεροπορία Στρατού, Ραδιοερασιτέχνη, πνευματικό τέκνο της Μονής, ο οποίος αν και ήταν μακριά από το σπίτι του, ολοπρόθυμα δέχθηκε να γίνει ανάδοχος. Σε πολύ λίγο διάστημα όλα ήταν έτοιμα και έτσι το πρωί του Σαββάτου μετά την Θεία Λειτουργία έλαβε το Άγιο Βάπτισμα στο λιμάνι της Μονής εν μέσω όλης της αδελφότητος και των προσκυνητών και πανευτυχής επέστρεψε πλέον στην εργασία του.
Ας ευχηθούμε ο Αρχάγγελος Μιχαήλ, ο προστάτης της Μονής μας, του οποίου το όνομα έδωσε ο Γέροντας, να τον στηρίζουν στο δύσκολο δρόμο της ζωής που καθημερινά παλεύει.


A German Protestant comes to know Orthodoxy through the wireless


A German Protestant comes to know

Orthodoxy through the wireless

On Saturday 8-8-2009, at the Holy Monastery of Dohiariou at the Holy Mountain, in an atmosphere of devotion, the German Dominik Weiel 40 years old Geologist, renounced Protestantism and entered Orthodoxy, receiving the baptismal name Michael.

Michael became acquainted with Athos and Orthodoxy through his communication via the wireless with Radio-amateur brother of the Monastery Fr. Apollo SV2ASP/A, who began in 1991. The experienced German Radio-amateur DL5EBE, then as an undergraduate, when he heard for the first time the inexperienced Agiorite monk with a weak signal calling, he communicated with him and offered to help him. This was the first opportunity for him to come to Athos, meet the monk and set up the station. This visit became a landmark in his life. He met the Elder Gregory, Abbot of the Monastery and the brothers, whom he loved and continued to visit to the Monastery, always following its full daily program.

When he completed his University studies he was employed by a German petroleum products company, active throughout the world. For many years now he works in Moscow and because of this it was many years since he had visited Athos. However, despite of this, he did not cease his communication. All this period he struggled within himself on his conversion and finally decided to be baptized, thus he came to Athos. Those days it happened that we had a lot of work in which he took part. The days would pass and he was anxious to be baptized. Finally on Friday the Elder asked him “do you wish to be baptized?’ “It would be my great pleasure” he replied and immediately his face shined. Then we invited Mr. Stavro Pomaki, Officer in the Army Air Force, radio-amateur and spiritual child of the Monastery, who even though he was far from his home, he eagerly agreed to become his godparent. Very shortly later everything was ready, so the morning of Saturday after the Divine Liturgy, he received the holy baptism at the harbor of our Monastery in the presence of the whole brotherhood and pilgrims and finally very happy he returned to his work.

Let us pray that the Archangel Michael, the protector of our Monastery whose name was given by the Elder, support him on the difficult road of his life he struggles daily.


Ein Deutscher lernt die Orthodoxie per Funk kennen ╰⊰¸¸.•¨* German


Ein Deutscher lernt die Orthodoxie per Funk kennen

Am Samstag, dem 08.08.2009 widersagte der vierzig Jahre alte deutsche Geologe Dominik Weiel im Kloster Dochiariou auf dem Heiligen Berg, in einer Atmosphäre der Ergriffenheit, dem Protestantismus und wurde orthodox; er erhielt den Taufnamen Michael.

Michael lernte den Athos und die Orthodoxie über Funk kennen, durch die Kommunikation mit dem Amateurfunk-Bruder des Klosters, P. Apollo SV2ASPA, der 1991 begann. Als der erfahrene deutsche Amateurfunker DL5EBE, der damals ein Student war, zum erstenmal den unerfahrenen Mönch vom Berg Athos mit einem schwachen Signal rufen hörte, kontaktierte er ihn eilends und bot ihm seine Hilfe an. Das war der erste Anlass zum Berg Athos zu kommen, den Mönch kennenzulernen und die Station zu organisieren. Dieser Besuch wurde zu einem Markstein in seinem Leben. Er lernte Gerontas Gregorios, den Abt des Klosters, und die Brüder kennen, er mochte sie und fuhr fort das Kloster zu besuchen und das ganze tägliche Programm dort mitzuvollziehen.

Als er sein Universitätsstudium beendet hatte, war er bei einer deutschen Öl-Gesellschaft angestellt, die Niederlassungen in der ganzen Welt hat. Viele Jahre arbeitete er in Moskau, infolgedessen waren einige Jahre vergangen, seit er den Athos besucht hatte, ohne jedoch jemals die Verbindung zu verlieren. Während der ganzen Zeit rang er innerlich um seine Konversion, und endlich zur Taufe entschlossen, machte er sich auf den Weg zum Athos. Während dieser Tage hatten wir viele Arbeiten, an denen auch er teilnahm. Die Tage vergingen und er war wegen der Taufe in Sorge. Am Freitag fragte ihn Gerontas endlich: „Möchtest du getauft werden?” „Das wäre mir eine große Freude”, antwortete er sofort, und sein Gesicht leuchtete.
Dann luden wir Herrn Stavros Pomaki, Offizier der Luftwaffe, Amateurfunker und geistliches Kind des Klosters ein, der es, obwohl er weit von zu Hause entfernt war, gerne akkzeptierte der Pate zu werden. In kurzer Zeit war alles vorbereitet, und am Samstagmorgen nach der Heiligen Liturgie empfing Michael, in Anwesenheit der ganzen Bruderschaft und der Pilger, die Heilige Taufe im Hafen des Klosters, und kehrte anschließend überglücklich zu seiner Arbeit zurück.

Bitten wir den Erzengel Michael, den Patron unseres Klosters, dessen Namen Gerontas ihm verlieh, daß er ihn stützen möge auf dem schwierigen Weg des Lebens, auf dem er täglich kämpft.


Chinese Man Travels Thousands of Miles to be Baptized


china ffe


Chinese Man Travels Thousands of Miles to be Baptized


Chinese Man Travels Thousands of Miles to be Baptized

Another adult Baptism recently took place on the banks of the Haliacmon River, the longest river contained entirely in Greece, flowing 185 miles through the Greek regions of West Macedonia and Central Macedonia, reports Romfea.

This time the new convert traveled thousands of miles from far away China to be baptized at the humble Monastery of the Virgin Kallipetras, in Veria, in northern Greece. The monastery is a male coenobium, dating back to at least 1100 AD. The name of the monastery is connected with a huge rocky column nearby, known as “Kallipetra.” St. Gregory Palamas is among the many saints who have lived and struggled there.

The former Su, now Constantine, received the gifts of the Holy Spirit with exemplary devotion, fasting, and prayer, on Saturday, September 2, 2017. The Baptism was celebrated by the abbot of the monastery, Archimandrite Palamas, reports

Three members of his family traveled to Greece together with him.

Η Ορθόδοξη Βάπτιση ενός πρώην Ρωμαιοκαθολικού από τον Άγιο Ιάκωβο Τσαλίκη της Εύβοιας (+1991)


Η Ορθόδοξη Βάπτιση ενός πρώην Ρωμαιοκαθολικού

από τον Άγιο Ιάκωβο Τσαλίκη της Εύβοιας (+1991)

Περίπου το 1990 ένας Ρωμαιοκαθολικός φαρμακοποιός από τον Βόλο, είχε κατηχηθεί και ήθελε να βαπτισθεί Ορθόδοξος, στο Μοναστήρι του Οσίου Δαβίδ της Εύβοιας, από τον Άγιο Ιάκωβο Τσαλίκη (+1991), την Πεντηκοστή.

Ολα ήταν έτοιμα και από το Σάββατο είχαν έλθει ο ανάδοχος και ο υποψήφιος προς Bάπτιση. Την Κυριακή και κατά την ώρα της Θείας Λειτουργίας, μπαίνει ο ανάδοχος στο Ιερό την ώρα που λειτουργούσε ο Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης και του λέει ότι ο υποψήφιος για τη Βάπτιση , ο οποίος παρακαλούσε πολύ καιρό για να βαπτισθεί, πήρε την απόφαση να μη βαπτισθεί και έφυγε, φεύγει για τον Βόλο.

“Μη στενοχωρείσαι, παιδί μου”, του λέει ο Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης, “σε 20 λεπτά, θα είναι εδώ”.

Ο άνθρωπος , είχε φτάσει στον Αγιόκαμπο και είχε βγάλει εισιτήριο για να περάσει απέναντι και την ώρα που ετοιμαζόταν να μπει στο καράβι κάτω από την δύναμη της προσευχής του Αγίου Ιακώβου Τσαλίκη και από την Χάρη του Θεού, πράγματι, γύρισε πίσω σε 20 λεπτά με σφοδρή την επιθυμία να βαπτισθεί.

Η απόσταση από τον Αγιόκαμπο στο Μοναστήρι είναι τουλάχιστον πενήντα λεπτά αλλά αυτός χωρίς να τρέχει (και με 200 να πηγαίνεις είναι αδύνατο να φτάσεις σε 20 λεπτά) έφτασε σε 20 λεπτά στο Μοναστήρι.

Εγινε η βάπτιση και έλαμπε ολόκληρος και το παρεκκλήσι του Αγίου Χαραλάμπη —γιατί εκεί έγινε η βάπτιση—, ευωδίαζε επί μία εβδομάδα.