Video: Ένας ομοφυλόφιλος & ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994) – π. Εφραίμ Τριανταφυλόπουλος

http://holyconfessionofyourheart.wordpress.com

HOLY CONFESSION OF YOUR HEART

Ένας ομοφυλόφιλος & ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994)

π. Εφραίμ Τριανταφυλόπουλος

Advertisements

Αμερικανίδα καλλιτέχνις ερημίτισσα των δασών – Από τη Βαρβάρα Μακ Κάρθυ στη Μητέρα Μπριγκίτα

http://textsorthodoxy.wordpress.com

TEXTS – ORTHODOXY

Αμερικανίδα καλλιτέχνις ερημίτισσα των δασών

Από τη Βαρβάρα Μακ Κάρθυ στη Μητέρα Μπριγκίτα

Το 1969, δυο φίλοι άφησαν πίσω τους το Σαν Φρανσίσκο και έχτισαν ένα ερημητήριο στην Πλατίνα της Καλιφόρνιας, μια περιοχή στο βουνό Νόμπλ Ριτζ, με την επιθυμία να ακολουθήσουν τη ζωή των αρχαίων πατέρων της ερήμου, αλλά και να μεταδώσουν την πολύτιμη πνευματική κληρονομιά της Ορθοδοξίας στην Αμερική. Ήταν ο Αμερικάνος Ευγένιος Ρόουζ και ο Ρώσος Γκλεμπ Ποντμοσένσκυ και το ερημητήριό τους το αφιέρωσαν στον άγιο Γερμανό της Αλάσκας, ένα Ρώσο μοναχό του 19ου αιώνα, που με την απλότητά του και τα αγιοπνευματικά του χαρίσματα υπερασπίστηκε τους Αλεούτους απέναντι στους αποικιοκράτες, αλλά και τους βοήθησε να πλησιάσουν το Χριστό.
Έτσι ιδρύθηκε η Αδελφότητα του Αγίου Γερμανού της Αλάσκας, με την ευλογία του αγίου Ιωάννη Μαξίμοβιτς του Θαυματουργού, πνευματικού πατέρα των δύο φίλων, και του αγίου Γέροντα Σωφρόνιου Σαχάρωφ, την ευλογία του οποίου ζήτησαν και έλαβαν με επιστολή. Εκεί έγραφαν και τύπωναν το περιοδικό Ορθόδοξος Λόγος (The Orthodox Word), επιλέγοντας συνειδητά χειροκίνητα μηχανήματα παλαιάς τεχνολογίας, σε μια προσπάθεια αντίστασης στον πειρασμό του καταναλωτισμού. Το περιοδικό εκδίδεται ακόμη αλλά και η δράση της Αδελφότητας είναι σημαντική και σήμερα.

Αργότερα, μετά από πιέσεις επισκόπων της Ρωσικής Εκκλησίας της Διασποράς, όπου υπάγονταν, οι δυο φίλοι έγιναν μοναχοί με τα ονόματα Σεραφείμ και Γερμανός και πιο μετά χειροτονήθηκαν ιερείς (ιερομόναχοι).
Παρακάτω θα δούμε κάποια στιγμιότυπα από τη ζωή της Βαρβάρας Μακ Κάρθυ, αλλά και άλλων κοριτσιών, που συνδέθηκαν με την Αδελφότητα, επειδή αγάπησαν την ερημιτική ζωή, όπως πολλές παλιές αγίες. Παλιές, είπα; Όχι μόνο παλιές, γιατί και σήμερα υπάρχουν πολλές αγίες ορθόδοξες ερημίτισσες, αθέατες ή ακατανόητες για τους πολλούς…

Α. Μια φωνή που ψάλλει τις νύχτες στα δάση

π. Δαμασκηνού, π. Σεραφείμ Ρόουζ, Η ζωή και τα έργα του, τόμ. Β΄, Μυριόβιβλος 2007, σελ. 329-334. Κεφ. «Η Έρημος για τις γυναίκες της Αμερικής».

Ήταν Φεβρουάριος του 1975 όταν η Νίνα ήρθε στο ερημητήριο της Πλατίνα και είπε στους πατέρες ότι σκεφτόταν όλο και περισσότερο να ζήσει μία ήρεμη ζωή στην επαρχία. Είχε βρει άλλη μια νέα γυναίκα με το ίδιο ενδιαφέρον, μια σπουδάστρια κλασικού τραγουδιού ονόματι Βαρβάρα Μακ Κάρθυ.
«Τόσο η Νίνα όσο και η Βαρβάρα» σημείωσε ο π. Σεραφείμ «ονειρεύονται μια ζωή ησυχαστική», «μετριοπαθή». «Πόση όμως ταπείνωση και εμπιστοσύνη καιαγωνιστικότητα, και πραγματική αυτοπειθαρχία πρέπει να έρθουν πρώτα!».
Η Βαρβάρα, που είχε μεταστραφεί στην ορθοδοξία το 1968, είχε εμπνευστεί από τον μοναχισμό της ερήμου μετά την ανάγνωση του πρώιμου Ορθόδοξου Λόγου για τις ερημικές σκήτες του Καναδά. Αφήνοντας τη σταδιοδρομία της στην όπερα, το 1972 έκανε ένα προσκυνηματικό ταξίδι σε αυτές τις σκήτες και το 1974 πήγε σε μια μονή στο νησί της Χίου. Είχε μείνει στη μονή για ένα χρόνο πριν επιστρέψει στις ΗΠΑ.
Στις 5 Ιουλίου 1975 η Βαρβάρα με τη Νίνα επισκέφθηκαν το Ερημητήριο του Αγίου Γερμανού για πρώτη φορά. «Μετά από διάφορες μοναχικές εμπειρίες» έγραφε ο π. Σεραφείμ, «η Βαρβάρα αναζητά ακόμη ένα ήσυχο μέρος για μοναχικά αγωνίσματα· ερωτεύτηκε τη σκήτη μας». Ο π. Γερμανός θυμάται ότι, σε αυτή την πρώτη επίσκεψη, του είπε με έντονο ύφος: «Επιθυμώ ό,τι έχετε εδώ. Θέλω την έρημο!».
Σε λιγότερο από δυο εβδομάδες η Βαρβάρα επέστρεψε στο ερημητήριο μόνη της, μέσα στον ιδρώτα, αφού είχε περπατήσει το μισό δρόμο από το Ρέντινγκ και είχε Continue reading “Αμερικανίδα καλλιτέχνις ερημίτισσα των δασών – Από τη Βαρβάρα Μακ Κάρθυ στη Μητέρα Μπριγκίτα”

Spørsmål og Svar av Fader Serafim Rose, California, USA (+1982) ╰⊰¸¸.•¨* Norwegian

http://orthodoxyofmyheart.blogspot.com

ORTHODOXY OF MY HEART

Spørsmål og Svar 

av Fader Serafim Rose, California, USA (+1982)

Spørsmål: Kunne du ha sagt litt om Helligånden i den ortodokse lære og, i den sammenheng, synet på ikke-ortodokse sakramenter – om Helligånden er til stede i dem?

Svar: Vår Herre Jesus Kristus sendte ned Helligånden på pinsedagen, 50 dager etter Hans oppstandelse, 10 dager etter Han selv fór opp til himmelen, for å bli hos Kirken helt til tidens ende. Historisk sett, var det én Kirke Han grunnla.

Det har hendt i disse tider at folk har henvendt seg til historie for å finne denne Kirken. Ta, for eksempel, historien om Kirken i Uganda. På 1920 tallet, studerte to unge seminarister fra Uganda ved en anglikansk presteskole og begynte å se at den lære de ble gitt der ikke var den samme lære de fant i kirkefedrene. De begynte derfor å tenke at romersk-katolisismen måtte være svaret – at dette måtte være den oldtidlige Kirke. I ”jakten på den sanne, oldtidskirken” (som de kalte den), dro de for å studere ved en romersk-katolsk presteskole og igjen så at den lære de mottok der var noe annet en de gamle kirkefedrenes. De begynte å si, ”Hvis sannheten kan endres slik, hvor er da Kristi sannhet?” Og da hørte de om den ortodokse tro og gikk gjennom all slags strev for å finne ut hvor den var. Først fant de noen som kalte seg selv ortodoks men som var en sjarlatan, og delte ut det han kalte sakramenter. Når en gresk lekmann fortalte dem at det var noe ”rart” ved ham, så de dette, omvendte seg, og startet søket på nytt. Den første ortodokse biskopen de traff var ikke en spesielt god biskop, og sa, ”Å, det er ikke noe å bry seg om. Alle religioner er like, dra tilbake til anglikanerne.” Men de lot ikke dette fraråde dem. Til slutt fant de en ortodoks biskop som lærte det han skulle, og de ble ortodokse. I dag sprer Kirken seg gjennom Afrika: gjennom Uganda, Kenya, Zimbabwe, Tanzania, osv. Vi har til og med opptak av gudstjenestene deres, som er veldig imponerende. De har tatt bysantinsk, gresk, sang og, uten å prøve å endre den (de synger bare på deres egen måte, på deres eget språk), høres den veldig ærverdig ut, med en lokal afrikansk variant. De gjorde med bysantinsk sang det samme grekerne gjorde når de fikk den hebraiske.

Så disse afrikanerne søkte historien og fant ut at det er én Kirke som kommer ned til oss direkte fra Kristus og lærer det som ble holdt i oldtiden: den ortodokse Kirke. Fra et historisk perspektiv, kan du også se at de andre kirkene har gått bort fra dette: romersk-katolisismen først i det 11. århundre, når spørsmålet om pavens plass i Kirken endelig kom opp for alvor, og paven ikke godtok det ortodokse svaret, og tok hele vestkirken med seg.

Til denne dag, handler Helligånden i den ortodokse Kirke. I de fleste vestlige, protestantiske grupper, kalles det de har sjeldent for sakramenter, så du hadde kanskje ikke sett etter Helligåndens nåde i noe de heller ikke selv anser som sakramenter. Romersk-katolikker, så klart, og noen få andre grupper ser på seg selv som å ha sakramenter. Selv hadde jeg sagt at de sanne sakramenter, i den forstand at Kristus innstiftet dem, finnes kun i den ortodokse kirke: og de som bruker navnet på sakramenter, prøver å gjøre det beste de kan med dem – det er noe mellom sjelen og Gud, og det Gud ønsker å gjøre med den sjelen – det er Hans affære. Kanskje det er mer enn noe psykologisk; jeg vet ikke – det må Gud bestemme. Men hjelpemidlene Han innstiftet i Kirken har kommet ned til oss i dag i den ortodokse Kirke. Man kan faktisk se ved historisk undersøkelse at vi gjør det som ble gjort i oldtidskirken. Filip, for eksempel, tok den etiopiske hoffmannen ned til elven og døpte ham på akkurat samme måte som det vi gjør: tre neddykkelser i Treenighetens navn, Fader, Sønn og Hellig Ånd. Det er derfor ortodoksien er kjent for å være så ”gammeldags”: vi beholder de gammeldagse måtene som kom ned til oss fra Kristus, apostlene og Kirkens tidlige fedre.

Spørsmål: Kan du si noe om det ortodokse synet på ikke-kristne religioner?

Svar: Kristus kom for å opplyse menneskeligheten. Det er mange religioner utenfor Hans åpenbaring der tilhengerne er alvorlige – ikke bare djeveldyrkere – og der sjelen virkelig prøver å finne Gud. Jeg vil si at, før disse menneskene hører om Kristus, er disse religionene greie så langt de rekker, men de kan aldri føre deg til målet. Målet er det evige liv og himmelens rike, og Gud kom i kjødet for å åpne dette for oss. Derfor er kristendommen sann; du kan peke på de forskjellige sammenlignbare deler av sannheten i andre religioner, og de er ofte veldig dype, men de åpner ikke himmelen. Bare når Kristus kom til jorden og sa til røveren, ”Du vil være med Meg i Paradis,” ble himmelen åpnet for mennesker.

Spørsmål: Så har de som ikke har hørt om Kristus ingen tilgang til sannheten?

Svar: De som aldri har hørt om Kristus? – det må Gud bestemme. I det Gamle Testament hadde ingen hørt om Kristus heller, og så kom Kristus, og forkynte for dem i dødsriket. Også Hl. Johannes Døperen, som vi tror kom til dødsriket først, før Kristus, og forkynte at Kristus skulle komme dit for å frigjøre alle som ønsket å bli frigjort, som ønsket å tro på Ham. Så Gud kan åpne sannheten for dem som ikke hadde en sjanse til å høre: dvs. som ikke fornektet Evangeliet men ikke hørte det. Men så snart du mottar åpenbaringen, da har du mye større ansvar enn alle andre. Noen som mottar åpenbaringen om at Gud har kommet i kjød og deretter ikke lever i samsvar med den – det er mye verre for ham enn for noen hedensk prest eller slikt.

Oversatt fra Fr. Seraphim Rose, God’s Revelation to the Human Heart, Platina, CA: St. Herman of Alaska Brotherhood, 1997, s.39-42

Kilde:

http://www.norsk-ortodoks.com

http://www.norsk-ortodoks.com/2013/06/sprsmal-og-svar.html

DEN ORTODOKSE KATOLSKE KIRKE

The moving change of a former prostitute in Athens, Greece ╰⊰¸¸.•¨* The Greek Nun Porphyria when she was a taxi driver in Athens helped a prostitute woman to meet God & the Orthodox Faith

http://atheistmetorthodoxy.wordpress.com

ATHEISTS MET ORTHODOXY

The moving change of a former prostitute in Athens, Greece

╰⊰¸¸.•¨*

The Greek Nun Porphyria

when she was a taxi driver in Athens helped a prostitute woman

to meet God and the Orthodox Faith

Sister Nun Porphyria (+2015) was born and raised in Piraeus, Athens, Greece. Exercise at times various professions. For ten years (1997-2007) he worked as a taxi driver in Athens and Piraeus. Meet the modern virtuous and inserts Elder Porphyrios (now he is Saint Porphyrios) of books on the life and teachings. This acquaintance brought her closer to Christ and conscious Christian life. With a strong faith and deep love to God has been working His glory and the salvation of others. So the taxi became a modern pulpit, which led many to change life, blessed lesions. In recent years she became a nun with dual purpose: to fight distractions for salvation and to minister to the modern investigational human. Nun Porphyria died in Piraeus (Athens, Greece) on 2015.

The Nun Porphyria, tells us:

“The shift is my night, eleven o’clock in the evening. I driving in the street Piraeus to Square Omonia, the center of Athens. Inside the taxi, as usual, I was talking to my sweet Jesus. Spontaneously I told myself to Christ: “The first man who would I bore signal to stop, I will go him without money, sufficient to bring him near You. Does not stop it until it reached at the streets Piraeus and Continue reading “The moving change of a former prostitute in Athens, Greece ╰⊰¸¸.•¨* The Greek Nun Porphyria when she was a taxi driver in Athens helped a prostitute woman to meet God & the Orthodox Faith”

Video – Nicaragua: An Orthodox Mission on the “Black River”

http://americaofmyheart.wordpress.com

AMERICA OF MY HEART

Nicaragua: An Orthodox Mission on the “Black River”

How an Icon Brought a Calvinist to Orthodoxy – Robert K. Arakaki, Hawaii, USA

http://hawaiiofmyheart.wordpress.com

HAWAII OF MY HEART

How an Icon Brought a Calvinist to Orthodoxy

By Robert K. Arakaki, Hawaii, USA

A Journey to Orthodoxy

It was my first week at seminary. Walking down the hallway of the main dorm, I saw an icon of Christ on a student’s door. I thought:

“An icon in an evangelical seminary?! What’s going on here?”

Even more amazing was the fact that Jim’s background was the Assemblies of God, a Pentecostal denomination. When I left Hawaii in 1990 to study at Gordon-Conwell Theological Seminary, I went with the purpose of preparing to become an evangelical seminary professor in a liberal United Church of Christ seminary. The UCC is one of the most liberal denominations, and I wanted to help bring the denomination back to its biblical roots. The last thing I expected was that I would become Orthodox.

Called by an Icon

After my first semester, I flew back to Hawaii for the winter break. While there, I was invited to a Bible study at Ss. Constantine and Helen Greek Orthodox Church. At the Bible study I kept looking across the table to the icons that were for sale. My eyes kept going back to this one particular icon of Christ holding the Bible in His hand. For the next several days I could not get that icon out of my mind.

I went back and bought the icon. When I bought it, I wasn’t thinking of Continue reading “How an Icon Brought a Calvinist to Orthodoxy – Robert K. Arakaki, Hawaii, USA”

Η ένταξη της “Εκκλησίας των Χίπις” στην Ορθόδοξη Εκκλησία με τη βοήθεια του π. Seraphim Rose της Platina της California, ΗΠΑ (+1982)

http://usaofmyheart.wordpress.com

USA OF MY HEART

Η ένταξη της “Εκκλησίας των Χίπις” στην Ορθόδοξη Εκκλησία με τη βοήθεια του π. Seraphim Rose της Platina της California, ΗΠΑ (+1982)

… Το 1979 ο πάστορας Μάριον Κάρντοζα, που συνδέθηκε με το Ευαγγελικό Ορθόδοξο Κίνημα, άρχισε να γράφει στον π. Σεραφείμ συγκινητικές επιστολές εκφράζοντας την επιθυμία του να εισέλθει πιο βαθιά στην Ορθοδοξία.

Εκείνη την περίοδο η εκκλησία του, που ήταν κοντά στο Σάντα Κρουζ της Καλιφόρνιας – ονομαζόμενη «Εκκλησία των χίπις» επειδή περιελάμβανε νέους αναζητητές με κουλτούρα «αντικοινωνική – περιθωριακή» – δεν είχε γίνει δεκτή από την κανονική Ορθόδοξη Εκκλησία και, στην πραγματικότητα, δεν είχε σχεδόν καμιά επαφή με την παραδοσιακή Ορθοδοξία και τον μοναχισμό της.

Τον Αύγουστο του 1980 ο π. Σεραφείμ έγραψε στον πάστορα Κάρντοζα προκειμένου να βρεθούν από κοντά:

“Έχω λάβει τη δεύτερη επιστολή σας και έχω πολύ συγκινηθεί από το επείγον της επιθυμίας σας να βρείτε τις αληθινές ρίζες του Χριστιανισμού… Είθε ο Θεός να ανταμείψει την αναζήτηση από σας της αληθινής Ορθοδοξίας. Ο ίδιος τη βρήκα είκοσι χρόνια πριν, μετά από μια άκαρπη περιπλάνηση στις ασιατικές θρησκείες, και δεν αμφιβάλλω ποτέ ότι αυτή είναι η αληθινή Εκκλησία που θεμελιώθηκε από τον Κύριό μας Ιησού Χριστό. Οι παγίδες στο δρόμο της αναζήτησης που μας οδηγεί στην Εκκλησία του Χριστού είναι πολλές, όπως ο ίδιος έχετε ήδη συνειδητοποιήσει. Ο ίδιος πιστεύω πως, εάν κάποιος είναι απολύτως ειλικρινής και αληθινός, και δυσπιστεί για τις απόψεις και τα συναισθήματά του, ο Θεός θα τον οδηγήσει στο να βρει την Εκκλησία Του. Θα είμαι στη Σάντα Κρουζ το Σαββατοκύριακο μετά την Εργατική Γιορτή για να μιλήσω σε μια θρησκευτική διάσκεψη της «Ρωσικής γλώσσης» εκεί, και θα ήμουν πολύ ευτυχής να σας συναντήσω έπειτα, καθώς και τα μέλη της κοινότητάς σας εάν επιθυμείτε… Σας στέλνουμε ακόμη μερικές ορθόδοξες εκδόσεις. Παρακαλώ, προσευχηθείτε στο Θεό να κάνει τη συνάντησή μας καρποφόρα”.

Όταν ο π. Σεραφείμ πήγε να επισκεφτεί την εκκλησία στις 5 Σεπτεμβρίου, ένας ενορίτης που τον είδε έξω είπε στον πάστορα Κάρντοζα: «Είναι ένας βαρύς κολλητός εκεί έξω». Ο πάστορας, φοβισμένος ότι επρόκειτο για ένα μέλος μιας συμμορίας μοτοσικλετιστών, άνοιξε την πόρτα και είδε για πρώτη φορά στη ζωή του έναν ορθόδοξο μοναχό. Ο π. Σεραφείμ μίλησε μαζί του για δύο ή τρεις ώρες. Και καθώς σηκώθηκε στο τέλος της συζήτησής τους για να φύγει, αγκάλιασε τον πάστορα. «Ο Θεός είναι σε αυτό το μέρος» είπε έντονα. «Μείνε σε αυτή την πορεία».

Αργότερα ο π. Σεραφείμ έγραψε στο Χρονικό του: «Μια καλή συνάντηση – (ο πάστορας) έχει διαβάσει πολύ για την Ορθοδοξία και φαίνεται να την αποδέχεται στην καρδιά του».

Ο π. Σεραφείμ είδε ότι η εκκλησία, έχοντας προέλθει από ένα προτεσταντικό υπόβαθρο, είχε πολλά ακόμη να μάθει, αλλά πίστευε πως, εάν οι άνθρωποι συνέχιζαν να αναζητούν τη Βασιλεία του Θεού, όλα τα πράγματα θα προστίθεντο σε αυτούς [η έκφραση από το κατά Ματθαίον κεφ. 6, στίχ. 33]. Εκτίμησε ειδικά την προσπάθειά τους να σώσουν τα θύματα της σημερινής αναρχικής κουλτούρας – κάποτε ήταν ένας τέτοιος και ο ίδιος.

Μετά από την ανάπαυση [=την κοίμηση] του π. Σεραφείμ, ο πάστορας Κάρντοζα χρειάστηκε μια μεγαλύτερη εκκλησία για την αυξανόμενη κοινότητά του. Μια ιδεώδης εκκλησία ήταν διαθέσιμη στην πόλη Μπεν Λόμποντ αντί του ποσού των 250.000 δολαρίων, αλλά η κοινότητά του δεν είχε καθόλου χρήματα εκείνη την εποχή. Παίρνοντας λίγο χώμα από τον τάφο του π. Σεραφείμ στην Πλατίνα, το έριξε πάνω στην έκταση της εκκλησίας και ζήτησε από τον π. Σεραφείμ την ουράνια μεσολάβησή του. Την επόμενη μέρα η κυρία που πουλούσε την εκκλησία είπε στον πάστορα πως θα μπορούσε να μετακομίσει αμέσως και να μην ανησυχεί για την άμεση πληρωμή.

Η κοινότητα προσχώρησε στη συνέχεια στην Ορθόδοξη Εκκλησία, έφτασε να περιλαμβάνει πάνω από τριακόσιες οικογένειες και έγινε ευρέως γνωστή ως μία από τις πιο ένθερμες νεοφώτιστες κοινότητες στην Αμερική. Ο αρχικός πάστοράς της αποδίδει το θαύμα της απόκτησης της εκκλησίας του Μπεν Λόμποντ στις προσευχές του π. Σεραφείμ από τον ουρανό (*). Παίρνοντας το όνομα Σεραφείμ από ευγνωμοσύνη στον π. Σεραφείμ, υπηρετεί τώρα ως ιερέας της Ορθόδοξη Εκκλησίας του Αγίου Ιννοκεντίου (Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία της Διασποράς) στον ποταμό Ρόγκι του Όρεγκον.

(*) Η εκκλησία περιελάμβανε δύο ορθόδοξες κοινότητες προτεσταντικού υποβάθρου, στο παρελθόν γνωστές ως Ευαγγελική Ορθόδοξη Εκκλησία και Αγία Ορθόδοξη Εκκλησία. Πριν ενωθούν ως μία εκκλησία, οι κοινότητες είχαν βρεθεί στην ίδια περιοχή και είχαν μείνει πολύ συνδεδεμένες. Ο πάστορας που προαναφέρθηκε ήταν ο ηγέτης της τελικής ομάδας.

Από το βιβλίο: Ιερομόναχος Δαμασκηνός (Κρίστενσεν), Πατήρ Σεραφείμ Ρόουζ, η ζωή και τα έργα του, τόμος Γ΄, Μυριόβιβλος 2009, σελ. 510-512.

Πηγή:

http://o-nekros.blogspot.com/2019/09/2-1982.html

ΝΕΚΡΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ