Η μεταστροφή της Αμερικανίδας μεταφράστριας Esther E. Cunningham Williams από τον Προτεσταντισμό στην Ορθοδοξία

http://faithbookorthodoxy.wordpress.com

FAITHBOOK – ORTHODOXY

Η μεταστροφή της Αμερικανίδας

μεταφράστριας Esther E. Cunningham Williams

από τον Προτεσταντισμό στην Ορθοδοξία

Γεννήθηκα στό Chigago τό 1914. Σπούδασα Γεωλογία στήν Pennsylvania καί κατόπιν στό Πανεπιστήμιο Columbia τῆς Ν. Ὑόρκης ἀπό ὅπου πῆρα μάστερ στά μαθηματικά. Οἱ θρησκευτικές μου ρίζες πᾶνε, βεβαίως, πολλά χρόνια πίσω, πρίν ἀκόμη γεννηθῶ. Στό οἰκογενειακό μου δένδρο ὑπῆρχαν βαθιές Χριστιανικές ρίζες στούς Βρεταννο-Αμερικανούς προγόνους μου, πού ἦσαν Πρεσβυτεριανοί ἀπ᾽ τή μία μεριά, ἀλλά καί στούς Νορβηγούς προγόνους μου πού ἦσαν Λουθηρανοί. Μάλιστα ὁ παππούς καί ὁ προπάππος μου ἦσαν ἱερεῖς.

Ἡ συνεισφορά τῶν γονιῶν μου στό κρυμμένο τελικό μου προσανατολισμό πρός τήν Ὀρθοδοξία ἦταν ἡ εὐπρέπεια, ἡ εὐγένεια καί τό ἀγαθό τους ἐνδιαφέρον πού πήραμε ὡς παράδειγμα, ἀλλά καί ὁ κόσμος τῆς μουσικῆς καί τῆς τέχνης μέ τό ὁποῖο μᾶς ἔφεραν σέ ἐπαφή.

Ὅμως, ὑπῆρχε μία καθοριστική θλίψι ἑνός κενοῦ στό κέντρο τῆς ψυχῆς μου, ἕως ὅτου μέ ἀπορρόφησαν οἱ σπουδές. Ἡ μουσική ἦταν ἡ μεγάλη μου ἀγάπη. Αἰσθανόμουν ὅτι εἶχε μία βαθύτατη μυστηριώδη ἔκτασι μέσα μου.

Ἤμουν περίπου εἰκοσιπέντε χρόνων ὅταν ὁ Θεός ἔγινε μία πραγματικότητα καί ἀποτέλεσε κεντρικό στοιχεῖο τῆς ζωῆς μου. Αὐτό ἔγινε κατά τή διάρκεια ἑνός γάμου κοντά στή Φιλαδέλφεια, στήν ἐκκλησία τῶν Κουακέρων. Αὐτοί οἱ ἄνθρωποι λάτρευαν τό Θεό μέ ἀποφατικό τρόπο, δηλαδή μέ σιωπή, βυθίζοντας τό νοῦ τους μέσα στή καρδιά τους, ὅπου ὁ Θεός ἐν τῇ ἀγάπη Του μπορεῖ νά γίνη αἰσθητός καί εἶναι δυνατόν νά ἐπικοινωνήση κανείς μαζί Του. Δέν ἀναφέρονταν στή Θεολογία, παρά ταύτα ἐνθάρρυναν τή μελέτη τῶν βίων τῶν Ἁγίων καί συζητοῦσαν γι᾽ αὐτούς. Μπῆκα σ᾽ αὐτή τήν ἐκκλησία καί δίδαξα στό κατηχητικό σχολεῖο ἐκεῖ ὅπου ἔδωσα μία σειρά μαθημάτων μέ θέμα: Πῶς μποροῦμε νά βροῦμε τό Θεό ἀπ᾽ τά θαυμάσια τῆς φύσεως, διότι ὑπάρχουν παντοῦ τά σημάδια τῆς παρουσίας Του. Οἱ σπουδές μου μοῦ εἶχαν δώσει ἄφθονο ὑλικό.

Κάποια στιγμή ἡ διδασκαλική μου καριέρα μέ ὁδήγησε στή Φινλανδία, ὅπου ἐγκαταστάθηκα καί τελικῶς ἔγινα πολίτης τῆς χώρας αὐτῆς. Δίδασκα σέ κάποιο διεθνές κολλέγιο ὅπου ἡ σιωπηλή λατρευτική ζωή ἦταν μέρος τοῦ προγράμματος. Τό καλοκαιρινό σενάριο τοῦ 1961 ἦρθε νά τό παρακολουθήση μία κυρία πού τήν συνάντησα μετά στό ἑστιατόριο, νά στέκεται μέ πολύ σεβασμό μπροστά στό φαγητό της καί νά κάνη ἕνα σημεῖο μπροστά στό στῆθος της πρίν καθήση νά φάη.

Ρώτησα τή διευθύντρια τοῦ κολλεγίου τί ἦταν αὐτό πού ἔκανε ἡ κοπέλλα. Αὐτή σιγανά μοῦ ἀπάντησε:

“Ἔκανε τό σταυρό της. Εἶναι Ὀρθόδοξη”.

Μοῦ κεντήθηκε τότε τό ἐνδιαφέρον καί παρακάλεσα τήν Ὀρθόδοξη κυρία νά πᾶμε μία μέρα στήν ἐκκλησία της στό Ἐλσίνκι. Ἔτσι πῆγα σέ μία ἀγρυπνία, ἕνα Σάββατο βράδυ καί διαπίστωσα πώς ὄχι μόνο δέν ἦταν τίποτε λάθος, ἀλλά ὅτι ὑπῆρχε μία θαυμάσια ζωή καί εὐρύτητα στούς στόχους ἀλλά καί ἀπέραντη ὀμορφιά. Καί τότε ἔνιωσα πώς αὐτό ζητοῦσε ἡ ψυχή μου. Τότε εἶπα:

“Αὐτό εἶναι γιά μένα”.

Καί ρώτησα:

“Τί μπορῶ νά διαβάσω γιά νά μάθω τί εἶναι ἡ Ὀρθοδοξία καί τί πρεσβεύει;”.

Μοῦ ὑπέδειξαν ν᾽ ἀρχίσω μέ τό βιβλίο τοῦ Βλαδιμίρ Λόσκυ “Μυστική Θεολογία τῆς Ἀνατολικῆς Ἐκκλησίας”. Αὐτό τό βιβλίο ἦταν ἀρκέτο νά μέ φωτίση. Ἔτσι μπῆκα στή ζωή τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, συμμετεῖχα στή χορωδία ψάλλοντας στά ρωσικά ἀλλά καί στά φινλανδικά. Τά περισσότερα βιβλία πού διάβαζα ἦταν στίς δύο αὐτές γλῶσσες κι ἔτσι ἄρχισα ἀπό τότε νά μεταφράζω γιά δικό μου ὄφελος ἀλλά καί γιά ἄλλους ἀγγλόφωνους. Εἶχα διδαχθῆ τήν ἐλληνική γλῶσσα στό σχολεῖο κι ἔτσι ὅταν ἡ πηγή τῶν μελετῶν μου, πού ἦταν τά ρωσικά βιβλία, ἄρχισε νά λιγοστεύη, ἄκουσα γιά πολύ καλές ἐκδόσεις στά ἐλληνικά.

Ἦρθα τότε στήν Ἑλλάδα τό 1965, μέ τή νεοφώτιστη φίλη μου Ρόσσλυν Νίκολας καί διαλέξαμε μερικά βιβλία. Ἡ Ρόσσλυν πού εἶναι καί βαπτιστική μου, γεννήθηκε στή Νότια Οὐαλία στή Μ. Βρεταννία, ἔχει μάστερ τοῦ Πανεπιστημίου τοῦ Λονδίνου στή Βιβλιοθηκονομία καί εἶναι καί δασκάλα. Δίδασκε καί αὐτή στή Φινλανδία ὅταν συναντηθήκαμε καί βαπτίσθηκε Ὀρθόδοξη ἐκεῖ, τό 1965. Ἔχει ἐπισκεφθῆ δεκατέσσερεις χῶρες σταλμένη ἀπ᾽ τό Βρεταννικό Συμβούλιο γιά νά διδάξη πῶς ὀργανώνεται μία βιβλιοθήκη. Ἔτσι ἀρχίσαμε σχεδόν κάθε καλοκαίρι νά ἐρχόμασθε στήν Ἑλλάδα. Περίπου το 1992 διάλεξα ἕνα βιβλίο τοῦ Ἀρχιμανδρίτη τότε Ἱεροθέου Βλάχου. Τό μετέφρασα χωρίς νά τό ξέρη, τόν ἑπόμενο χρόνο τοῦ τό πρόσφερα κάνοντάς τον νά ἐκπλαγῆ, κι ἐκεῖνος μέ πολλή χαρά τό ἐξέδωσε.

Αὐτή ἦταν ἡ ἀρχή τῆς νέας μου ζωῆς στήν ἐλληνική Ὀρθόδοξη οἰκογένεια, πού δείχνει νά αὐξάνη συνεχῶς. Ἡ Ρόσσλυν κι ἐγώ σᾶς εὐγνωμονοῦμε πού μᾶς δεχθήκατε.

Esther E. Cunningham Williams

Πηγή:

http://www.truthtarget.gr

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΗ – TRUTH TARGET

Η μεταστροφή του Αμερικανού π. Αθανασίου Kone & της οικογένεια του από τον Προτεσταντισμό στην Ορθοδοξία – Σύγχρονο θαύμα του Αγίου Γερμανού της Αλάσκας μέσω του π. Σεραφείμ Ρόουζ της California, ΗΠΑ

http://usaofmyheart.wordpress.com

http://alaskaofmyheart.wordpress.com

ALASKA OF MY HEART

USA OF MY HEART

unnamed

Η μεταστροφή του Αμερικανού π. Αθανασίου Kone

& της οικογένεια του από τον Προτεσταντισμό στην Ορθοδοξία

╰⊰¸¸.•¨*

Σύγχρονο θαύμα του Αγίου Γερμανού της Αλάσκας μέσω

του π. Σεραφείμ Rose της Καλιφόρνια, ΗΠΑ

http://americaofmyheart.wordpress.com

AMERICA OF MY HEART

Το 1741 η ρωσική εξερευνητική αποστολή των Βίτους Μπέριγκ και Αλεξέι Τσιρικώφ ανακάλυψε τις Αλεούτες Νήσους και έδωσε το έναυσμα για την αποίκιση της αχανούς εκτάσεως της Αλάσκας. Σύντομα κατέφθασαν έμποροι, κυνηγοί γουνοφόρων ζώων και τυχοδιώκτες κάθε λογής, άπληστοι για τα πλούτη της περιοχής, και στα βήματα τους ακολούθησαν θαρραλέοι ιεραπόστολοι, οι όποιοι, αψηφώντας τους κινδύνους, το δριμύ κλίμα και την εχθρότητα των αποίκων, ήλθαν για να σπείρουν τον σπόρο του Ευαγγελίου μεταξύ των ιθαγενών. Αυτοί οι ιεραπόστολοι ίδρυσαν την Ορθόδοξη Εκκλησία του Νέου Κόσμου την στερέωσαν στον βράχο της πίστεως και την κόσμησαν με τα δάκρυα της ασκήσεως και το αίμα του μαρτυρίου.

Ό όσιος πατήρ ημών Γερμανός, ο όποιος εκάρη μοναχός το 1783 στην ονομαστή Μονή Βαλαάμ στις όχθες της λίμνης Λατόγκα, ήταν ένας άπ’ αυτούς τους αξιοθαύμαστους ιεραποστόλους. Με ζήλο υποτάχθηκε στον άγιο ηγούμενο Ναζάριο, πού τον έστειλε, μαζί με άλλους τρεις ιερομόναχους, το 1793, για ιεραποστολή στην Αλάσκα. Υπέστησαν οδοιπορία στις αχανείς παγωμένες εκτάσεις, πηγαίνοντας από νησί σε νησί με σαθρά πλεούμενα, κήρυτταν αδιάκοπα τα λόγο του Ευαγγελίου, προτρέποντας τους ιθαγενείς να κάψουν τα είδωλα τους, να εγκαταλείψουν την πολυγαμία και τα παγανιστικά ήθη τους για να ασπασθούν τα ευαγγελικό ήθος και να λάβουν τον φωτισμό του αγίου Βαπτίσματος.

Γενικά, τους επιφυλασσόταν καλή υποδοχή· ορισμένοι όμως ιθαγενείς, παρακινούμενοι από σαμάνους μάγους, αντιστέκονταν στο κήρυγμα και Continue reading “Η μεταστροφή του Αμερικανού π. Αθανασίου Kone & της οικογένεια του από τον Προτεσταντισμό στην Ορθοδοξία – Σύγχρονο θαύμα του Αγίου Γερμανού της Αλάσκας μέσω του π. Σεραφείμ Ρόουζ της California, ΗΠΑ”

Το μακρύ ταξίδι επιστροφής του Καναδού π. Lawrence Farley από τον Προτεσταντισμό στην Ορθοδοξία

http://canadaofmyheart.wordperss.com

CANADA OF MY HEART

Το μακρύ ταξίδι επιστροφής του Καναδού π. Lawrence Farley

από τον Προτεσταντισμό στην Ορθοδοξία

Στο ταξίδι της επιστροφής μου στην Ορθοδοξία, πήρα το μακρύ δρόμο, έκανα μεγάλους κύκλους. Γεννήθηκα στα προάστια του Toronto, στην περιοχή του Ontario στον Καναδά, και παρακολουθούσα τις Κυριακές το Προτεσταντικό Κατηχητικό Σχολείο, όπως όλα τα άλλα παιδιά της ηλικίας μου. Επειδή η Χριστιανική Πίστη στο σπίτι μου ήταν περισσότερο στο όνομα παρά πραγματική, όταν το Κατηχητικό Σχολείο έγινε βαρετό, σταμάτησα να πηγαίνω και σύντομα βυθίστηκα στήν αγνωστικιστική έφηβική μετριότητα. Δεν με ενδιέφεραι να πάρω απαντήσεις στις απορίες μου περι του Θεού. Περισσότερο ενδιαφερόμουν για τα κορίτσια. (Αν και αυτά ενδιαφερόντουσαν λίγο για μένα.)

Όμως γύρω στα μέσα της εφηβείας μου, σκέφτηκα ότι η ζωή πρέπει να αποτελείται από κάτι περισσότερο από ένα ανόητο χορό, και έτσι πήγα πίσω στην “Ηνωμένη Εκκλησία” ψάχνοντας για απαντήσεις. Εκεί συνάντησα μερικούς ανθρώπους της ηλικίας μου που μου σύστησαν το “Κίνημα του Ιησού” (ήταν το 1970), και στο “Κίνημα του Ιησού” γνώρισα καλήτερα τον Κύριο μας Ιησού Χριστό…

… Ένα πράγμα που έλειπε, όμως, από την “Ηνωμένη Εκκλησία”, ήταν κάποια ιστορική μνήμη. Η “Ενωμένη Εκκλησία” στην οποία γεννήθηκα και ανατράφηκα δημιουργήθηκε το 1925 και η μαμά μου δημιουργήθηκε (γεννήθηκε) το 1921, και διαισθάνθηκα ότι η Εκκλησία ενός ατόμου θα πρέπει τουλάχιστον να είναι μεγαλύτερη από ό,τι η μητέρα του ατόμου αυτού. Άρχισα να αναζητώ μία αίσθηση της ιστορίας στην εμπειρία της “Εκκλησίας” μου, μαζί με την ομορφιά στη λατρεία, και μια επιβεβαίωση της πραγματικότητας που είχα βιώσει στο “Κίνημα του Ιησού”. Η φιλελεύθερη “Ηνωμένη Εκκλησία” δεν μπορούσε να μου προμηθεύσει αυτά, έτσι άρχισα να κοιτάζω αλλού.

Ως Προτεστάντης , φυσικά, δεν αλίευα εκτός της προτεσταντικής πισίνας. Έγινα Αγγλικανός, και στη συνέχεια, Αγγλικανός ιερέας.

Είχα χάλια χρονοδιάγραμμα… Για πολύ καιρό προσπάθησα να προσποιηθώ ότι η Αγγλικανική Εκκλησία δεν ήταν απλώς ένα άλλο είδος φιλελεύθερου Προτεσταντισμού. Αλλά η πραγματικότητα είναι ένα αμείλικτο πράγμα, και τελικά είχα να ομολογήσω ότι η Αγγλικανική Εκκλησία στην οποία μπήκα ήταν σε μεγάλο βαθμό, όπως οι “Ηνωμένη Εκκλησία” από την οποία έφυγα. Έτσι, πού να πάω; Στη συνέχεια, προνοητικά, ανακάλυψα την Ορθοδοξία.

… Ο Ρωμαιοκαθολικισμός δεν ήταν ποτέ “στο τραπέζι” για μένα. Κρίμα που οι Ορθόδοξοι δεν μιλούσαν αγγλικά. Όταν σύντομα ανακάλυψα ότι μιλούσαν αγγλικά, γαντζώθηκα. Βρήκα στην Ορθοδοξία τη σύγκλιση των δύο πράγματων που είχα σε αξία πάνω από όλα στην Εκκλησία: μια εμπειρία του Αγίου Πνεύματος και της Πατερικής συνέχειας.

Μεταστροφή για μένα σημαίνει να γυρνάς Σπίτι και η επίλυση των εντάσεων μεταξύ του χαρισματικού και του ιστορικόυ. Καθώς έγινα Ορθόδοξος τα πολύτιμα πράγματα που είχα στο παρελθόν μου, βρήκαν την τελειοποίησή τους και ήμουν πλέον σε θέση να τα απολαύσω στο σωστό χώρο.

Είμαι ευγνώμων στο Θεό, τόσο για όλα τα μέρη που έχω πάει, όσο και για το πού βρίσκομαι τώρα.

Μετάφραση:

http://gkiouzelis.blogspot.com

Πηγή & αρχικό κείμενο:

http://journeytoorthodoxy.com

http://journeytoorthodoxy.com/2013/04/22/into-orthodoxy-the-long-journey-home/

JOURNEY TO ORTHODOXY

Η μεταστροφή του Αμερικανού φωτογράφου Douglas Lyttle από τον Προτεσταντισμό στην Ορθοδοξία

http://usaofmyheart.wordpress.com

USA OF MY HEART

Η μεταστροφή του Αμερικανού φωτογράφου

Douglas Lyttle από τον Προτεσταντισμό στην Ορθοδοξία

Γράφει η Γιώτα Μυρτσιώτη στην Εφημερίδα “Η Καθημερινή”, 15/11/2017:

Το Αγιον Ορος για τον διακεκριμένο Αμερικανό φωτογράφο Ντάγκλας Λιτλ (Douglas Alfred Δημήτριος Lyttle) δεν ήταν μόνον ο τόπος έμπνευσης της καλλιτεχνικής δημιουργίας του. Ηταν η κιβωτός της Oρθοδοξίας όπου εμβάθυνε στις πνευματικές του αναζητήσεις επί 45 χρόνια. Η μεταστροφή του στην Ορθοδοξία, η βάφτισή του με το όνομα Δημήτριος, οι 50.000 φωτογραφίες τις οποίες κληροδότησε στην Αγιορείτικη Φωτοθήκη της Μονής Σιμωνόπετρας και ο μνημειώδης τόμος του «Miracle on the Monastery Mountain» (2002) μαρτυρούν τη βαθιά και πολυετή σχέση του με την Αθωνική Πολιτεία.

Ο «μάστερ της φωτογραφίας» –τίτλος που έλαβε από το Σωματείο Επαγγελματιών Φωτογράφων της Αμερικής το 1966– απεβίωσε πριν από λίγες ημέρες στο Rotchester. Ηταν 98 χρονών.

Γεννημένος στην πόλη Three Rivers του Michigan το 1919, αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Michigan ως χημικός με διακρίσεις αλλά εγκατέλειψε τη σταδιοδρομία του στη φαρμακευτική έρευνα το 1961 για να ασχοληθεί με τη φωτογραφία. Ανοιξε δικό του στούντιο ειδικευόμενος στη φωτογραφία πορτρέτου και αρχιτεκτονικών έργων. Το 1969 αποδέχθηκε μια θέση στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας του Rotchester (στο Κολέγιο Γραφικών Τεχνών και Φωτογραφίας), από το οποίο στη συνέχεια έλαβε τον τίτλο του ομότιμου καθηγητή.

Ταξίδεψε για πρώτη φορά στην Ελλάδα το 1972. Τότε ξεκίνησε η σχέση του με την ελληνική μοναστική κοινότητα. Κατά τη διάρκεια πολλών ταξιδιών του στη χερσόνησο του Αθω, από το 1972 ώς το 1998, αποτύπωσε σε 50.000 εικόνες την πρόσφατη ιστορία του ιερού τόπου, απαθανατίζοντας, μεταξύ άλλων, ως κορυφαίος στην τέχνη του πορτρέτου, τους Αγιορείτες γέροντες που σημάδεψαν με τη ζωή και το έργο τους την ανανέωση του μοναχισμού στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα. «Ο Λιτλ δεν φωτογράφιζε για να κάνει τέχνη για την τέχνη», επισημαίνουν οι Αγιορείτες. «Τα έργα του αποπνέουν το πνευματικό υπόβαθρο της μοναστικής ζωής και από τα πορτρέτα του αναβλύζει το αληθινό πρόσωπο του Ορους».

Από τη μεταστροφή του στην Ορθοδοξία το 1997 (ανήκε στη Μεταρρυθμιστική Λουθηρανική Εκκλησία), υπήρξε πιστό μέλος της ορθόδοξης ενορίας του Αγίου Πνεύματος στο Rotchester, όπου έψαλλε στις ακολουθίες έως και δύο εβδομάδες πριν από την κοίμησή του.

Η δωρεά του αρχείου του στην Αγιορείτικη Φωτοθήκη ένα χρόνο πριν από τον θάνατό του αποτελεί το επιστέγασμα της πίστης και της αγάπης του για την Αγιώνυμη Πολιτεία.

Πηγή:

http://www.kathimerini.gr/934658/article/politismos/eikastika/o-amerikanos-ntagklas-poy-egine-or8odo3os-dhmhtrios

Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Michael Witcoff, ΗΠΑ: 3 λόγοι που με έκαναν να ενταχθώ στην Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία

http://multilingual-christianity-orthodoxy.blogspot.com

MULTILINGUAL CHRISTIANITY – ORTHODOXY

Michael Witcoff, ΗΠΑ:  

3 λόγοι που με έκαναν να ενταχθώ στην Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία

Ο Αμερικάνος Michael Witcoff είναι Χριστιανός, πτυχιούχος Ψυχολογίας, copywriter, συγγραφέας και σύμβουλος μάρκετινγκ. Πιστεύει ότι η Δύση βιώνει την θεία οργή επειδή όλοι μας στρέψαμε την πλάτη μας στο Θεό και ότι η μόνη ελπίδα για σωτηρία είναι να ενωθούμε κάτω από ένα πιστό έμβλημα, όπως οι εχθροί μας έχουν ενωθεί κάτω από τα δικά τους.

* * *

Φίλοι και αδέλφια, μετά από αρκετό καιρό από την τελευταία φορά που έγραψα, αποφάσισα να ξαναγράψω στο Return Of Kings. Το θέμα μου είναι η Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία, κάτι για το οποίο ούτε καν είχα ακούσει από τότε που δημοσιεύθηκε το τελευταίο μου άρθρο εδώ. Αλλά από τότε το έψαξα πολύ και πρόσφατα αποφάσισα να αφήσω πίσω μου την Γουεσλεϊανική* ζωή μου και να γίνω πλήρες μέλος της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Θα θελα να μοιραστώ μαζί σας τους τρεις βασικότερους λόγους που με έκαναν να το πράξω.

1. Είναι η εκκλησία που ίδρυσε ο Χριστός

Κατά τη διάρκεια της ζωής μου ως Προτεστάντης, ποτέ δεν μου φάνηκε ότι υπήρξε μια χριστιανική ομολογία που η αφετηρία της έφθανε πίσω μέχρι την εποχή των αποστόλων.

Μόλις συνειδητοποίησα ότι υπήρχε μια αδιάσπαστη αλυσίδα παράδοσης που φτάνει πίσω σχεδόν 2.000 χρόνια, άρχισα να θέτω ένα εντελώς νέο είδος ερώτησης. Τι δίδασκαν; Πώς λάτρευαν; Τι πίστευαν; Πώς αυτά μεταδόθηκαν μέσα από τους αιώνες;

Πάντα πίστευα πως, ό, τι κι αν προσπαθείς να κάνεις στη ζωή, είναι συνήθως καλύτερο να πηγαίνεις κατευθείαν στις πρώτες πηγές παρά να τηρείς νεότερες ερμηνείες. Είναι εξίσου αληθινό με τον Χριστιανισμό, όπως είναι και με το Continue reading “Michael Witcoff, ΗΠΑ: 3 λόγοι που με έκαναν να ενταχθώ στην Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία”

Δύο Προτεστάντες καθηγητές του Πανεπιστημίου Harvard της Μασαχουσέτης των ΗΠΑ ζητούν να γίνουν Ορθόδοξοι

http://orthodox-heart.blogspot.com

ORTHODOX HEART

Δύο Προτεστάντες καθηγητές του Πανεπιστημίου Harvard

της Μασαχουσέτης των ΗΠΑ ζητούν να γίνουν Ορθόδοξοι

Ἄς ἀναγράψουμε ἐδῶ μιά περίπτωσι παρόμοια μ᾽ ἐκείνην τοῦ π. Βill Caldaroni· τήν προσέλευσι στήν Ὀρθοδοξία μέσῳ συγκρίσεων:

Ὁ Δρ. Χ. Γιαμβριᾶς, καθηγητής Ἀνωτάτης Γεωπονικῆς Σχολῆς Ἀθηνῶν, μέ ἐπιστολή του στό περ. Ἀκτίνες γράφει: Ὁ καθηγητής Βιοχημείας στό Harvard Χαράλ. Ἀντωνιάδης σέ ὁμιλία του στήν Ἀκαδημία Ἀθηνῶν «μᾶς εἶπε ὅτι πρό ὀλίγου καιροῦ τόν ἐπισκέφθηκαν δύο καθηγητές τοῦ Πανεπιστημίου Harvard, ὁ ἕνας τῆς Ψυχιατρικῆς καί ὁ ἄλλος τῆς Ἱστορίας καί τοῦ εἶπαν: “Κύριε Ἀντωνιάδη, θέλουμε νά γίνουμε μέλη τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας”. ῞Οταν τούς ρώτησε ὁ κ. Ἀντωνιάδης, τί εἶναι αὐτό πού τούς κάνει νά πάρουν μία τέτοια σοβαρή ἀπόφασι, τοῦ ἀπάντησαν, ὅτι ἐσεῖς στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἔχετε διατηρήσει ὅλη τήν παράδοσι τῆς πρώτης Χριστιανικῆς Ἐκκλησίας καί δέν ἔχετε νοθεύσει τό Χριστιανισμό. Μελετήσαμε, προτοῦ λάβουμε αὐτή τήν ἀπόφασι, ὅλες τίς Χριστιανικές Ἐκκλησίες καί καταλήξαμε σ᾽ αὐτό τό συμπέρασμα”. Καί ὁ καθηγητής Ἀντωνιάδης εἶπε, τελειώνοντας, ὅτι μέ αὐτό τό γενονός, θέλω νά σᾶς μεταφέρω τό μήνυμα ὅτι ἔχουμε ἐμεῖς οἱ ῞Ελληνες τό θησαυρό τῆς Ὀρθοδόξου παραδόσεως, γιά τόν ὁποῖο πρέπει νά αἰσθανώμασθε ὑπερήφανοι, συγχρόνως ὅμως καί ὑπεύθυνοι ἀπέναντι τῆς Ὀρθοδόξου πίστεώς μας. Νομίζω ὅτι περιττεύουν τά σχόλια σέ μιά τέτοια ὁμολογία πίστεως, ἀπό ἕνα κορυφαῖο καί διεθνῶς ἀναγνωρισμένο ῞Ελληνα ἐπιστήμονα».

Πηγή:

Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ

ΤΑ ΙΧΝΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

Ἀπό τόν Προτεσταντισμό στην Ορθοδοξία

ἐκδ. Ἅγ. Ἰωάννης Δαμασκηνός (2108220542)

Ἀθήνα 2011

http://www.truthtarget.gr

TRUTH TARGET

π. Συμεών Γρηγοριάτης από το Περού – Από τον Ρωμαιοκαθολικισμό, Ορθόδοξος Μοναχός στο Άγιο Όρος

http://latinamericaofmyheart.wordpress.com

LATIN AMERICA OF MY HEART

π. Συμεών Γρηγοριάτης από το Περού

Από τον Ρωμαιοκαθολικισμό, Ορθόδοξος Μοναχός στο Άγιο Όρος

Περουβιανός Συμεών Γρηγοριάτης:

«Μιά μέρα συνάντησα στό Παρίσι σ᾽ ἕνα ἑστιατόριο ἕναν ὀρθόδοξο μοναχό πού ἐπρόκειτο ν᾽ ἀλλάξη ὁλόκληρη τή ζωή μου. “Ἡ ὀρθοδοξία ἀνακεφαλαιώνεται σ᾽ αὐτά τά λόγια, μοῦ εἶπε. Ὁ Θεός ἔγινε ἄνθρωπος γιά νά γίνη ὁ ἄνθρωπος θεός κατά χάριν καί μετοχήν. Καί αὐτό σημαίνει ὅτι ὅπως ὅταν βάλης ἕνα σίδερο στή φωτιά τό σίδερο γίνεται φωτιά διά τῆς συμμετοχῆς στό πῦρ, ἔτσι κι ὅταν ὁ ἄνθρωπος μετέχη τοῦ θείου πυρός γίνεται κι αὐτός καί πῦρ καί φῶς καί θεός κατά χάριν”.

Αὐτός μοῦ εἶπε τότε ὅτι στήν Ἑλλάδα ὑπάρχει μιά χερσόνησος ὅπου οἱ μοναχοί ἐπαναλαμβάνουν τό ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ ὥσπου νά γραφῆ στίς καρδιές τους. Τόν ρώτησα τότε ἄν ὑπάρχουν ποιητές στήν ὀρθοδοξία καί μοῦ ἀπάντησε ὅτι ὑπάρχουν πολλοί, κι ἕνας ἀπ᾽ αὐτούς εἶναι ὁ Ἅγιος Συμεών, ὁ νέος θεολόγος, πού ἔγραψε ὔμνους ἔρωτος γιά τό Θεό.

Ὅμως, ἡ πρώτη μου ἐπαφή μέ τήν ὀρθοδοξία ἔγινε μιάν αὐγή στή Λίμα ὅπου μέ τόν ἀγαπημένο μου ξάδερφο Φερνάντο περπατούσαμε στούς ἄδειους δρόμους μετά ἀπό μιά νύκτα ἀγρυπνίας ὅπου φτιάχναμε ἕνα κολάζ. Αὐτή τήν ὥρα πέφτει μιά δροσούλα στή Λίμα, ἡ γῆ μυρίζει λιγάκι, κι ἐκείνη τήν ὥρα ξεφουρνίζουν τ᾽ ἀρτοπωλεῖα καί μυρίζει ψωμί ἡ ἀτμόσφαιρα. Μιά τέτοια ὥρα περάσαμε ἀπό τήν ὀρθόδοξη ἐκκλησία κι ὁ Φερνάντο μοῦ πρότεινε νά μποῦμε:

—Εἶναι ὡραῖα ἐκεῖ μέσα: ἔχουν σταφύλια, κρασί, ἄρτους.

Ἐγώ φαντάσθηκα κάτι σάν ἀρχαιοελληνικό συμπόσιο καί φυσικά δέχθηκα (γέλια). Ἦταν ἀνοικτή, ἀλλά ἄδεια —λίγο πρίν ξημερώση. Μ᾽ ἐντυπωσίασε βαθειά ἡ σιγή πού βασίλευε ἐκεῖ, οἱ εἰκόνες στούς τοίχους καί τ᾽ ἀναμμένα καντήλια. Καί δεξιά μου ἕνα τραπεζάκι γεμάτο ἀρτίδια —τά πρόσφορα τά ὁποῖα συνηθίζουν νά κάνουν οἱ Ρῶσοι μοῦ φάνηκαν τόσο κομψά, καί νομίζω γιά πρώτη φορά στή ζωή μου ἔκλεψα κάτι. Λίγο μετά τό ἄφησα πάνω στό πήλινο χέρι τοῦ Δημιουργοῦ πού εἶχε φτιάξει ὁ Φερνάντο στό στούντιό του, καί λίγο ἀργότερα μ᾽ “ἔκλεψε” μέ τόν ἴδιο τρόπο ἡ ὀρθοδοξία, ὅπως συνηθίζει».

Πηγή:

Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ

Θεός Ἐφανερώθη – Από τόν Ἀθεϊσμό στό Χριστό

ἐκδ. Ἁγ. Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός

Ἀθήνα 2011

http://www.truthtarget.gr

TRUTH TARGET