Συζήτηση με Κορεάτισσα που έγινε Ορθόδοξη Χριστιανή

http://koreaofmyheart.wordpress.com

KOREA OF MY HEART

Συζήτηση με Κορεάτισσα που έγινε Ορθόδοξη Χριστιανή

Η συζήτηση αυτή έγινε με συνεργάτη του «Οδοιπορικού Ιεραποστολής» στην Ορθόδοξη Ιερά Μονή τής Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στο Καπυόνγκ, 60 χιλμ. βόρεια της Σεούλ της Κορέας.

* * *

-Συνεργάτης: Κυρία Ελισάβετ. Άκουσα ότι, πριν βαπτιστείτε Ορθόδοξη, ήσαστε Προτεστάντισσα. Πώς αποφασίσατε να γίνετε Ορθόδοξη;

Ελισάβετ.: Και εγώ και ο σύζυγος μου είχαμε γίνει Προτεστάντες πριν πολλά χρόνια και συμμετείχαμε ενεργά στις δραστηριότητες τής Προτεσταντικής Εκκλησίας. Εγώ μάλιστα, επειδή έχω τελειώσει και Προτεσταντικό Θεολογικό Σεμινάριο, εργαζόμουν στον Κατηχητικό Τομέα, στο τμήμα Γυναικών, και έψελνα στην χορωδία. Άλλα και ο σύζυγός μου, πού είναι πτυχιούχος Πανεπιστημίου, είχε εκλεγεί μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Εκκλησίας.
Καλά ήταν, αλλά νοιώθαμε ότι κάτι μας έλειπε. Όταν πριν ένα χρόνο, με την ευκαιρία κάποιου γεγονότος βρεθήκαμε στον Ορθόδοξο ναό του Αγιου Νικολάου της Σεούλ, νοιώσαμε με τον σύζυγό μου ότι βρήκαμε αυτό ακριβώς πού μας έλειπε, αυτό πού αναζητούσε ή ψυχή μας: την Ορθόδοξη θεία Λατρεία! Από την ήμερα εκείνη δεν ξαναπήγαμε ούτε μία φορά στην παλιά Προτεσταντική Εκκλησία μας. Κάθε Κυριακή, χωρίς να λείψουμε ποτέ, πηγαίναμε στην Ορθόδοξη Εκκλησία.

Συν.: Καλά, καταλαβαίνατε τι γινόταν στην θεία Λειτουργία;

Ελ.: Βέβαια, στην αρχή αυτά πού βλέπαμε και ακούγαμε ήταν για μας ασυνήθιστα. Άλλα με τον καιρό, με την βοήθεια και των σχετικών βιβλίων, πού ερμηνεύουν την θ. Λειτουργία, και με την Κατήχηση πού παρακολουθούσαμε, όλο και περισσότερο καταλαβαίναμε τα τελούμενα και, κυριολεκτικά, μας γοήτευε η θ. Λειτουργία.

Συν.: Ποια σημεία της θ. Λειτουργίας ή τι από αυτά που βλέπατε και ακούγατε σας συγκίνησαν πιο πολύ;

Ελ.: Η κατανυκτική ατμόσφαιρα της λατρείας και η ιερότητα του χώρου ήταν κάτι που δεν το είχαμε ζήσει στην Προτεσταντική Εκκλησία. Επίσης, η μεγάλη ευλάβεια των λειτουργών. Συγκινούμεθα όταν τους βλέπαμε να προσκυνούν την Αγία Τράπεζα, πώς κρατούσαν το Ιερό Ευαγγέλιο, το Άγιο Δισκάριο και το Άγιο Ποτήριο, όταν βλέπαμε τους εκκλησιαζόμενους να υποκλίνονται και να κάνουν τον σταυρό τους ευλαβικά, σαν να είχαν μπροστά τους τον ίδιο τον Χριστό.
Ακόμα, μεγάλη εντύπωση μας έκανε το ότι κάθε φορά πού ο λειτουργός έβγαινε στην Ωραία Πύλη και ευλογούσε, όλο το εκκλησίασμα [= οι συγκεντρωμένοι χριστιανοι] δεχόταν την ευλογία του με υπόκλιση, αλλά και ο λειτουργός, όποιος και αν ήταν, Επίσκοπος ή ιερέας, υποκλινόταν ταπεινά στο εκκλησίασμα, ευχαριστώντας έτσι τους πιστούς πού ανταπέδιδαν την ευχή.

Συν.: Σαν Προτεστάντες, που ήσαστε πριν, δεν δυσκολευθήκατε στην προσκύνηση των ιερών εικόνων;

Ελ.: Είναι αλήθεια ότι στην αρχή ένοιωσα παράξενα βλέποντας τους Ορθοδόξους, μπαίνοντας στον ναό, να προσκυνούν τις εικόνες. Όπως γνωρίζετε, οι Προτεστάντες απαγορεύουν την προσκύνηση των εικόνων, επειδή τις θεωρούν είδωλα. Όταν όμως ρωτήσαμε και μας εξήγησαν το βαθύτερο νόημα των εικόνων, αισθανόμαστε ότι ο Χριστός, ή Παναγία, οι Άγγελοι και οι άγιοι βρίσκονται ανάμεσα μας ιδιαίτερα εδώ στον ναό του Μοναστηριού, που οι τοίχοι, ακόμη και το ταβάνι, είναι όλο εικόνες άγιων, και όταν προσκυνούμε τις εικόνες των αγίων και τα ιερά λείψανλα τους, τους παρακαλούμε «πρεσβεύσατε και για μας, να ζούμε κοντά στο θέλημα του Θεού». Και έχουμε την αίσθηση ότι είναι κοντά μας ζωντανοί και μας ακούνε.

Συν.: Τώρα κάτι άλλο. Αφού ζούσατε τόσο ωραία στην Σεούλ, γιατί αφήσατε το σπίτι σας, τα παιδιά και τα εγγονάκια σας και μετακομίσατε στο Τσόνγκ-Πυόνγκ, κοντά στο Ορθόδοξο Μοναστήρι;

Ελ.: Δύο είναι οι λόγοι πού ήλθαμε εδώ κοντά. Πρώτον για να έχουμε την ευκαιρία κάθε μέρα, πρωί και απόγευμα, να συμ­μετέχουμε στις ιερές Ακολουθίες, που στο Μοναστήρι είναι εκτενέστερες, και στις θ. Λειτουργίες, που εδώ γίνονται συχνότερα. και δεύτερον, αφού, δόξα τω Θεώ, τα τρία παιδιά μας έχουν δημιουργήσει τις δικές τους οικογένειες και δεν μας έχουν πια ανάγκη, για να αφήσουμε κι εμείς τις κοσμικές μέριμνες και να προσφέρουμε τις υπηρεσίες μας στον ιερό χώρο του Μοναστηριού. Έτσι, ο σύζυγος μου, που έχει ακόμη μεγάλη αντοχή, φροντίζει τους εξωτερικούς χώρους, καθαρίζει τα χιόνια, μεριμνά για την καθαριότητα του ναού, ενώ εγώ τον βοηθώ στις άλλες φροντίδες της καθημερινής ζωής.

Συν.: Ως Ορθόδοξοι αισθάνεστε ότι και έχει αλλάξει στην πνευματική σας ζωή;

Ελ.: Από την ήμερα της εορτής του Αγίου Ιγνατίου του θεοφόρου, που βαπτισθήκαμε, μετά από μακρά προετοιμασία, και αξι­ωνόμαστε να μετέχουμε στην θεία Κοινωνία, ζούμε την γαλήνη και την αγαλλίαση πού μας δίνει ο πανάγαθος Θεός. Είμαστε ευτυχισμένοι, έστω και αν δεν τα ξέρουμε όλα όσα πρέπει να κάνουμε ως Ορθόδοξοι. Με τις πνευματικές συζητήσεις, πού έχουμε κάθε μέρα στο Μοναστήρι, με τις νηστείες και με την προσευχή προσπαθούμε να καταλαβαίνουμε τι αρέσει στον Θεό, ώστε με την Χάρη Του να ζούμε σύμφωνα με το θέλημά Του.

Συν.: θα θέλατε να πείτε κάτι ακόμη από αυτά που νοιώθετε ως Ορθόδοξη;

Ελ.: Επιθυμία μου είναι, όσα χρόνια μου χαρίσει ο Θεός να ζήσω ακόμη, να αφήσω τον εαυτό μου ταπεινά στα χέρια Του, να οδηγεί Αυτός το βήματά μου και να με αξιώνει να πορεύομαι με υπακοή στον πνευματικό μου. Αισθάνομαι ότι ζώντας έτσι βρίσκομαι στον σωστό δρόμο πού οδηγεί στον τελικό προο ρισμό μας και νοιώθω σιγουριά και ευτυχία. Μακάρι να με αξίωση ο Θεός να εφαρμόζω αυτό πού γράφει ο Απ. Παύλος: «ΑΔΙΑΛΕΙΠΤΩΣ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣΘΕ» [=να προσεύχεστε συνεχώς].

Από το περιοδικό: Οδοιπορικό Ιεραποστολής στην Ανατολή – Τεύχος 27, Μάιος-Ιούνιος 2009.

Πηγή:

http://o-nekros.blogspot.com/2010/09/blog-post_27.html

ΝΕΚΡΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

Advertisements

Η θαυμαστή μεταστροφή της Ελένης από την Σρι Λάνκα, από το Βουδισμό στην Ορθοδοξία

http://xristosorthodoxia.blogspot.com

ΧΡΙΣΤΟΣ – ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Η θαυμαστή μεταστροφή της Ελένης από την Σρι Λάνκα,

από το Βουδισμό στην Ορθοδοξία

Στήν Ι. Μονή Αγίας Μαρίνης και Αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης στην Κωμόπολι Ξυλοτύμπου της Ιεράς Μητροπόλεως Κιτίου στην Κύπρο γνώρισα και την Ελένη πού κατάγεται από την Σρί Λάνκα, δηλαδή την Κεϋλάνη.

H Ελένη, Βουδίστρια στο θρήσκευμα, πήγε στην Κύπρο για να γηροκομήσει μία γιαγιά, και ήσπάσθη τον Ορθόδοξο Χριστιανισμό διότι βίωσε το έξης υπερφυσικό και θαυμαστό γεγονός:

Την Μεγάλη Πέμπτη συνόδευσε την γιαγιά στην Ακολουθία των Παθών, όπου εκεί είδε να επαναλαμβάνεται εμπρός της ή Σταύρωση του Κυρίου. Δηλαδή είδε ζωντανά όσα διαδραματίσθηκαν πάνω στον Γολγοθά την ώρα πού σταύρωσαν οι Εβραίοι τον Κύριο.

H Ελένη δεν γνώριζε τίποτε από τον Χριστιανισμό και όταν είδε αυτό το θέαμα, λυπήθηκε αφ’ ενός και απορούσε αφ’ έτερου γιατί εκείνοι οι κακοί άνθρωποι κτυπούσαν, χλεύαζαν και τελικά σταύρωσαν Αυτόν τον Άνθρωπο. Έμεινε άφωνη και δάκρυα πόνου κύλισαν από τα μάτια της. Λίγο αργότερα, όταν επέστρεψαν στο σπίτι, συγκλονισμένη από το θέαμα, μίλησε, και ρώτησε την γιαγιά να της εξήγηση για όλα εκείνα πού είδε αυτή ζωντανά.

H γιαγιά βέβαια της είπε τα πρέποντα και ως εκ τούτου ή Ελένη –πού το όνομα της ήταν άλλο– αφού είδε τον Ίδιο τον Χριστό εμπρός της και μάλιστα την στιγμή πού τον σταύρωναν απαρνήθηκε τον Βουδισμό. Τηλεφώνησε στην μητέρα της και εκείνη της είπε ότι αν γίνει Χριστιανή δεν θα την δεχθούν ποτέ στο πατρικό της σπίτι. Φυσικά η απειλή της μητέρας της δεν φόβισε την Ελένη και τοιουτοτρόπως βαπτίσθηκε και ζει Χριστιανικά στην Κύπρο, μακριά από την μητέρα της και την πατρίδα της.

Από το βιβλίο: Κ. Τριανταφύλλου, Ετών Πεντήκοντα – Αιτών 50 Ψαλμό, εκδ. Μικρά Ζύμη, Θέρμον Αιτωλία

Μεταστροφές αθέων προς το Θεό στην κηδεία του Dostoevsky

http://textsorthodoxy.wordpress.com

TEXTS – ORTHODOXY

 

Μεταστροφές αθέων προς το Θεό στην κηδεία του Dostoevsky

Ἡ αὐθεντική Χριστιανική Πίστη πάντα εὕρισκε πρόσφορο ἔδαφος στίς ψυχές τῶν νέων ἀνθρώπων πού ἀναζητοῦν, πού ἀγωνιοῦν, πού ἐπαναστατοῦν.

Ἡ κόρη τοῦ Dostoevsky, Aimée, στό βιβλίο γιά τόν πατέρα της διηγεῖται τά ὅσα συνέβησαν τήν παραμονή τῆς κηδείας του στό χῶρο τῆς ἐκκλησίας πού βρισκόταν ἡ σωρός τοῦ νεκροῦ. Ὁ ναός γεμάτος ἀπ᾽ τούς φοιτητές τῆς Πετρουπόλεως πού ἤθελαν νά περάσουν τήν τελευταία νύκτα μαζί μέ τόν μεγάλο συγγραφέα. Ἀνάμεσά τους καί ὁ Μητροπολίτης τῆς Πετρουπόλεως πού περιέγραψε ὅσα εἶδαν τά μάτια του ἐκεῖνο τό βράδυ καί τόν ἄφησαν ἄφωνο:

“Τό Σαββατόβραδο μπῆκα στήν ἐκκλησία τοῦ Ἁγ. Πνεύματος γιά νά ἀποχαιρετήσω καί ἐγώ τό σῶμα τοῦ Dostoevsky. Μ᾽ ἔκπληξί μου εἶδα πώς ἦταν γεμάτη κόσμο. Ἀνέβηκα τότε στό παρεκκλήσι πού βρίσκεται στό πάνω μέρος τῆς διπλανῆς ἐκκλησίας καί ἀπ᾽ τό παράθυρό του φαίνεται τό ἐσωτερικό τοῦ ναοῦ τοῦ Ἁγ. Πνεύματος. Ἐκεῖ πέρασα τό μεγαλύτερο μέρος τῆς νύκτας κοιτάζοντας τούς φοιτητές δίχως ἐκεῖνοι νά μέ βλέπουν. Ἦταν ὅλοι τους γονατισμένοι καί προσεύχονταν κλαίγοντας μέ λυγμούς. Ὅταν οἱ καλόγεροι ἦρθαν καί θέλησαν νά διαβάσουν τρισάγιο, οἱ φοιτητές τούς πῆραν τό βιβλίο ἀπ᾽ τό χέρι καί ἔψαλλαν οἱ ἴδιοι. Ποτέ μου δέν ἄκουσα τέτοιο τρισάγιο. Οἱ φοιτητές διάβαζαν τούς ψαλμούς μέ φωνή πού ἔτρεμε ἀπ᾽ τή συγκίνησι βάζοντας τήν ἴδια τους τήν ψυχή στά λόγια πού λέγανε. Μοῦ εἶχαν πεῖ πώς αὐτά τά παιδιά ἦταν ἄθεοι καί πώς μισοῦσαν τήν ἐκκλησία μας. Τί δύναμι πρέπει νά ᾽χε ὁ Dostoevsky γιά νά μπορέση νά τούς φέρει κοντά στό Θεό!”.

Τά ὅσα ἀναφέρει ὁ Μητροπολίτης μιλοῦν ἀπό μόνα τους.

Μοναχός Νικόλαος: Ο Ιάπωνας άστεγος της Νέας Υόρκης που έγινε Ορθόδοξος Μοναχός στην Ιαπωνία

http://textsorthodoxy.wordpress.com

TEXTS – ORTHODOXY

Μοναχός Νικόλαος:

Ο Ιάπωνας άστεγος της Νέας Υόρκης που έγινε

Ορθόδοξος Μοναχός στην Ιαπωνία

Θα ήθελα να δώσω ένα μικρό παράδειγμα ποιμαντικής δραστηριότητας. Εμείς έχουμε ένα μικρό μετόχι στην Νέα Υόρκη. Βρίσκεται σε μία πολύ φτωχή συνοικία της πόλης όπου ζουν κυρίως ισπανόφωνοι και μαύροι: Παντού ναρκωτικά, αλκοόλ, άστεγοι. Πίστευω πως πάνω από τους μισούς κατοίκους της περιοχής ζουν από τα επιδόματα του κράτους.

Για τους εφήβους της περιοχής το να γεννήσεις ένα παιδί στα 14-15 σου χρόνια είναι λόγος να υπερηφανεύεσαι. Όχι να το φροντίζεις, απλώς να το γεννήσεις. Γι᾽ αυτό πολλοί λίγοι ατενίζουν το μέλλον με κάποια προοπτική. Σε κάθε δεύτερη γωνία θα βρεις μία Ρωμαιοκαθολική ή Προτεσταντική εκκλησία, μία συναγωγη, αλλά όλες είναι άδειες.

Μπροστά από το οίκημά μας βρίσκεται ένα βαθούλωμα, το οποίο εμείς ονομάζουμε “πηγάδι”. Χρησιμεύει για να κατέβεις σ’ένα υπόγειο μέρος. Μία φορά, μέσα Φεβρουαρίου ήταν, έριχνε χιονόνερο και έκανε κρύο. Ξαφνικά ανάμεσα στους κάδους των σκουπιδιών, που επίσης βρίσκονται σε αυτό το βαθούλωμα, άκουσα ένα θόρυβο. Σκέφτηκα πως κάποιος ζητιάνος ψάχνει μέσα στους κάδους άδεια μπουκάλια και όπως συνήθως γίνονταν, θα πέταγε τα σκουπίδια έξω από την πόρτα μας. Αυτό δεν ήθελα να το επιτρέψω.

Ανοίγοντας την πόρτα είδα έναν άνθρωπο με ασιατικά χαρακτηριστικά…

-Τι κάνεις;

-Συγχωρέστε με. Ψάχνω κάτι να φάω.

-Γιατί ψάχνεις τα σκουπίδια; Έλα μέσα

-Όχι. Δεν μπορώ, είμαι βρώμικος και μυρίζω.

-Έλα, έλα μέσα, του λέω εγώ

Κατά την διάρκεια του σύντομου διαλόγου μας του εξήγησα πως έχουμε ένα δωμάτιο όπου μπορει να κάνει μπάνιο, να αλλάξει τα ρούχα του και να φάει κάτι.

Ο άνθρωπος φοβήθηκε:

-Τι θέλεις από μένα;

Του λέω:

-Δεν θέλω να πετάς τα σκουπίδια στο κατώφλι μου. Αυτό μόνο, τίποτα περισσότερο.

Αφού έφαγε, κάθησα κοντά του και αρχίσαμε να συζητάμε. Φαινόνταν ένας άνθρωπος έξυπνος. Τον ρώτησα

-Πού μένεις;

-Πουθενά

-Δηλαδή δεν έχεις που;

-Να, κάθε βράδυ καθάριζα ένα γιαπωνέζικο εστιατόριο και μου επέτρεπαν να κοιμάμαι στο υπόγειο.

-Πώς έφτασες χωρίς στέγη;

Μου διηγήθηκε πως ήταν μηχανικός και πως ήλθε από την Ιαπωνία. Στην αρχή τα πράγματα πήγαν καλά, αλλά έπειτα έμπλεξε με τα ναρκωτικά, κοκαΐνη, ηρωίνη και σύντομα τα έχασε όλα.

Του πρότεινα να μείνει σε εμάς.

-Ω, δεν μπορώ, απάντησε.

-Γιατί;

-Επειδή ψάχνω την αλήθεια!, απάντησε ο άνθρωπος

Του λέω τότε:

-Δεν πρέπει να πας πουθενά, εδώ βρίσκεται η αλήθεια!

-Όλοι έτσι λέτε, μου απάντησε. Πήγα στους Καθολικούς, στους Μορμόνους, στους Ιεχωβάδες, στους Βουδιστές. Όλοι υπόσχονται το ίδιο πράγμα αλλά δεν δίνουν τίποτα.

-Καλά, του λέω εγώ, Μείνε ωστόσο λίγο..!

Έμεινε λίγες ημέρες σε εμάς. Αρχίσαμε να συζητάμε. Έπειτα βαπτίστηκε και πήρε το όνομα του Αγίου Νικολάου Κασάτκιν, του Φωτιστή των Ιαπώνων. Τώρα επέστρεψε στην Ιαπωνία και έγινε Μοναχός σ’ ένα Ορθόδοξο Μοναστήρι. Όλα όμως άρχισαν επειδή του δώσαμε την δυνατότητα να γίνει μέρος της Αδελφότητάς μας και του επέτρεψα να μείνει μαζί μας. Είδε το Ευαγγέλιο πριν το ακούσει ή το διαβάσει.

Από το βιβλίο του Μεγαλόσχημου Μοναχού Ιωακείμ Πάρρ
«Συνομιλίες στη Ρωσική Γη»
Απόδοση στα ελληνικά π. Γεώργιος Κονισπολιάτης

Πηγή:

https://proskynitis.blogspot.com

https://proskynitis.blogspot.com/2016/02/blog-post_51.html

ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΗΣ

Μεταστροφή από τον αλκοολισμό – Η δύναμη του Ευαγγελίου – Από τις Περιπέτειες ενός Προσκυνητή στην Ρωσία

http://orthodoxyofmyheart.wordpress.com

ORTHODOXY OF MY HEART

Μεταστροφή από τον αλκοολισμό – Η δύναμη του Ευαγγελίου

Από τις Περιπέτειες ενός Προσκυνητή στην Ρωσία

Πηγή:

https://paterstefanos.com

ΠΑΤΕΡ ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

Μία ιστορία παρμένη από το βιβλίο «Οι περιπέτειες ενός προσκυνητή» για έναν αξιωματικό που συναντά ο προσκυνητής.

Όταν ήμουν νέος υπηρετούσα στο στρατό έξω εις την ύπαιθρο, όχι στα γραφεία. Ήμουν καλός εις την δουλειά μου και οι ανώτεροί μου αξιωματικοί με αγαπούσαν γιατί ήμουν ένας ευσυνείδητος ανθυπολοχαγός. Ήμουν ακόμη νέος όπως και οι φίλοι μου. Δυστυχώς όμως άρχισα να πίνω και σιγά σιγά το πάθος του ποτού γιγάντωνε μέσα μου. Όταν δεν ήμουν κάτω από την επήρεια του οινοπνεύματος ήμουν τακτικός και καλός αξιωματικός, αλλά όταν έπινα εγινόμουν ανίκανος για κάθε τι, για πολλές μέρες κάθε φορά. Με ανέχθηκαν για αρκετόν καιρόν αλλά μία φορά ύστερα από πολύ ποτό, ασέβησα άσχημα εις τον διοικητή μου και ετιμωρήθηκα με φυλάκιση και υποβιβασμό εις την τάξη του στρατιώτου, για τρία χρόνια. Απειλήθηκα με ακόμη βαρύτερη τιμωρία αν εξακολουθούσα να παραδίδωμαι εις το πάθος μου αυτό της μέθης. Παρ’ όλες τις ποινές όμως και τις απειλές δεν ημπορούσα να κυριαρχήσω εις τον ευατό μου και να θεραπευθώ από το καταραμένο πάθος. Επιχειρούσα αλλά κάθε φορά απετύγχανα. Οι ανώτεροι μου απογοητευμένοι από την κατάστασή μου απεφάσισαν να με στείλουν σε σωφρονιστικές φυλακές. Όταν το έμαθα αυτό, το μαυλό μου πήγε να σταματίσει. Ήμουν απορροφημένος σε θλιβερές σκέψεις μέσα στο στρατώνα, όταν ήλθε εκεί ένας μοναχός που έκανε εράνους για μια εκκλησία. Καθένας μας του έδωσε ότι μπορούσε. Έπειτα ο μαναχός αυτός ήλθε κοντά μου και με ερώτησε γιατί ήμουν τόσο θλιμμένος. Του είπα τι μου συνέβαινε και αυτός με συμπάθησε πολύ για τη δυστυχία μου και μου είπε: «Το ίδιο συνέβηκε, κάποτε και με τον αδερφό μου. Τι νομίζεις, όμως, ότι τον εβοήθησε; Ο πνευματικός του του έδωσε ένα Τετραυάγγελο με αυστηρό κανόνα να διαβάζει ένα κεφάλαιο, χωρίς ούτε μιας στιγμής καθυστέρηση, κάθε φορά που θα αισθανόταν την επιθυμία να πιει. Εάν η επιθυμία εξακολουθούσε, έπρεπε να προχωρήσει εις το διάβασμα και άλλου κεφαλαίου και άλλου, μέχρις ότου το πάθος θα αναχαιτιζόταν. Ο αδελφός μου ακολούθησε πιστά την συμβουλή του πνευματικού του και έπειτα από λίγο καιρό κατώρθωσε να απαλλαγεί από το πάθος του ποτού. Πάνε δεκαπέντε περίπου χρόνια από τότε και τα χείλη του δεν άγγιξαν ούτε σταλαγματιά από οποιοδήποτε ποτό. Κάνε το ίδιο, και θα δεις ότι και εσύ θα γλιτώσεις από τη δυστυχία αυτή. Έχω ένα Τετραυάγγελο και θα έλθω επίτηδες πάλι, για να σου το φέρω».

Τον άκουσα με προσοχή και μόλις τελείωσε του είπα: «Πως θα μπορέσουν τα Ευαγγέλιά σου να με βοηθήσουν αφού όλες οι προσπάθειες οι δικές μου και των γιατρών απέτυχαν από του να με σώσουν από το πάθος του ποτού»; Εμίλησα κατ’ αυτόν τον τρόπο γιατί δεν ήξερα τι είναι το Ευαγγέλιο και δεν το είχα ποτέ διαβάσει. «Μην το λες αυτό» μου είπε, ο μοναχός, «σε βεβαιώνω εγώ ότι θα σε βοηθήσει», και την άλλη μέρα μου έφερε το Τετραυάγγελο.

Το άνοιξα, έρριξα μια ματιά μέσα και είπα: «Δεν το παίρνω , γιατί πως θα το χρησιμοποιήσω μη γνωρίζοντας, όπως οι ιερωμένοι, την παλαιοσλαυονική γλώσσα»; Όμως ο μοναχός προχώρησε για να με βεβαιώσει ότι οι λέξεις αυτές καθ’ αυτές του Ευαγγελίου, είναι γεμάτες από θεία χάρη, και έχουν θεία δύναμη, επειδή με αυτές είναι γραμμένο εκείνο που ο ίδιος ο Θεός παρέδωσε και αποκάλυψε εις τους ανθρώπους. «Δεν πειράζει αν εις την αρχήν δεν καταλαβαίνεις καλά, μόνον προχώρησε εις το διάβασμα με επιμέλεια. Ένας άγιος μοναχός είπε κάποτε: “Εάν συ δεν καταλαβαίνεις τις λέξεις του Ευαγγελίου του Λόγου του Θεού, τα πονηρά πνεύματα καταλαβαίνουν τι διαβάζεις και τρέμουν”. Το πάθος σου για το ποτό είναι οπωσδήποτε σατανική ενέργεια. Θα σου πω και κάτι άλλο. Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος γράφει, ότι και εις το δωμάτιο όπου φυλάσσεται ένα Ευαγγέλιο τα πνεύματα του σκότους κρατούνται έξω από αυτό με τη δύναμή του, μέσα δε εκεί τρέμουν και το σκέφτονται πολύ να κάνουν κακό».

Έδωσα λίγα χρήματα εις τον μοναχό, δεν θυμάμαι πόσα, και αγόρασα το Τετραυάγγελο, το έβαλα μέσα σ’ ένα μπαούλο με άλλα πράγματα και το εξέχασα εκεί. Σε λίγο μία ταραχή για το πάθος του ποτού άρχισε να με φοβίζει. Μία ακατανίκητη επιθυμία για να πιω μ’ έκανε ώστε, σαν τρελός να σπεύσω να ανοίξω το μπαούλο για να πάρω κάμποσα χρήματα και να τρέξω στο ποτό. Αλλά τα μάτια μου έπεσαν αμέσως στο Τετραυάγγελο και σε μια στιγμή πέρασαν ζωηρά μέσα στο μυαλό μου όλα αυτά που ο μοναχός μου είχε πει. Άνοιξα το βιβλίο και άρχισα να διαβάζω από το πρώτο κεφάλαιο του ευαγγελιστού Ματθαίου. ‘Εφθασα εις το τέλος του κεφαλαίου αυτού χωρίς να καταλάβω ούτε μία λέξη, αλλά θυμήθηκα πως ο μοναχός μου είχε πει: «Μη στεναχωριέσαι αν δεν καταλαβαίνεις αυτά που διαβάζεις, μόνο προχώρησε εις το διάβασμα με επιμέλεια». Εμπρός, είπα στον ευατό μου, θα διαβάσω και το δεύτερο κεφάλαιο. Τώρα διαβάζοντας άρχισα κάπως να καταλαβαίνω κάτι.

Έτσι συνέχισα το τρίτο κεφάλαιο και έπειτα ξαφνικά σήμανε το σιωπητήριο του στρατοπέδου. Τώρα πλέον δεν επετρέπετο η έξοδος σε κανένα και έπρεπε όλοι να πάνε για ύπνο. Όταν εξύπνησα το πρωί, μαζί μου ξύπνησε και η ανεκπλήρωτη επιθυμία για να πιω, όμως, ξαφνικά, εσκέφτηκα να διαβάσω ένα ακόμα κεφάλαιο, για να έβλεπα, τέλος πάντων, ποια θα ήταν η αποτελεσματικότητα του Ευαγγελίου. Το εδιάβασα πράγματι, ηρέμισα για λίγο και δεν επήγα να αγοράσω ποτό. Ξαναγιγάντωσε σε λίγο μέσα μου η επιθυμία, αλλά ξαναδιάβασα ακόμα ένα κεφάλαιο και αισθάνθηκα ανακούφιση. Αυτό μου έδωσε θάρρος και έκτοτε κάθε φορά που αισθανόμουν τον πειρασμό του πάθους της μέθης να με κυριεύει, εδιάβαζα ένα κεφάλαιο από εκεί που είχα μείνει και κάθε φορά υπερνικούσα το πάθος.

Το περισσότερο δε, όσο περνούσε ο καιρός, τόσο και η κατάστασή μου καλυτέρευε και όταν πάνω-κάτω ετελείωνα την ανάγνωση των τεσσάρων Ευαγγελίων, τελείωνα και με το πάθος μου, που προχωρούσε ραγδαία προς τα πίσω, κοντεύοντας να ανήκει πια εις το παρελθόν.

Σε λίγο καιρό σιχαινόμουνα το ποτό και είναι είκοσι περίπου χρόνια, αφ’ ότου ούτε μια σταγόνα δεν έβαλα στο στόμα μου.

Όλοι εκπλαγήκανε για την μεταβολή μου αυτή. Τρία χρόνια αργότερα επανήλθα εις τον βαθμό μου, προβιβάστηκα έπειτα και τέλος, ξαναμπήκα εις την σειρά προαγωγής που μου ανήκε, αλλά που την είχα χάσει εξ’ αιτίας του ποτού. Έπειτα παντρεύτηκα, και ζω ευλογημένα με την σύζηγό μου, έχουμε όλα τα καλά και δοξάζουμε τον Θεόν που μας έδωσε άφθονα τα πάντα. Βοηθούμε τους φτωχούς κατά δύναμη και φιλοξενούμε όταν μπορούμε τους προσκυνητές. Έχω και ένα γιο αξιωματικό, πρώτης τάξεως παιδί. Σημείωσε όμως το εξής: Αφ‘ ότου θεραπεύθηκα από το πάθος του ποτού έκανα τάμα να διαβάζω με τη σειρά, ένα ολόκληρο Ευαγγέλιο από τα τέσσερα, κάθε μέρα, κάθε είκοσι τέσσερεις ώρες, ώσπου να κλείσω τα μάτια μου και να φύγω από τον κόσμο αυτό.

Τίποτα εις τον κόσμο δεν μπορεί να με εμποδίσει από του να τηρώ κάθε μέρα το τάξιμό μου αυτό. Όταν είμαι καμιά φορά πολύ κουρασμένος, ξαπλώνω και παρακαλώ τη γυναίκα μου να διαβάζει, ώστε ποτέ να μη χαλάσω τον κανόνα που έχω καθιερώσει. Για ευγνωμοσύνη και δοξολογία προς τον Θεό, το έντυσα αυτό το Τετραυάγγελο με καθαρό ασήμι, και το έχω πάντοτε μαζί μου μέσα εις την απάνω τσέπη του σακακιού μου.

Ο πρώην Βουδιστής Κινέζος Αγιορείτης π. Ησαΐας Σιμωνοπετρίτης λέει…

Ο πρώην Βουδιστής  Κινέζος Αγιορείτης π. Ησαιας Σιμωνοπετριτης, λέει:

Ο πραγματικοί αναζητητές της αλήθειας θα “οργώσουν” τη Γη για να βρουν την Αλήθεια! Και η Αλήθεια… θα είναι πάντα μπροστά τους να τους αποκαλυφθεί!

Πηγή:

http://apantaortodoxias.blogspot.com/2019/04/blog-post_719.html

Φεβρουάριος 2019: Δύο χιλιάδες Προτεστάντες και πάνω από 50 Πάστορες βαπτίζονται Ορθόδοξοι στην Ινδία

http://faithbookorthodoxy.wordpress.com

FAITHBOOK – ORTHODOXY

Φεβρουάριος 2019: Δύο χιλιάδες Προτεστάντες και πάνω από 50 Πάστορες βαπτίζονται Ορθόδοξοι στην Ινδία

Με την ευλογία του Μητροπολίτη Βολοκολάμσκ Ιλαρίωνα, Ρώσοι Ορθόδοξοι κληρικοί από την Αμερική, τον Καναδά και τη Ρωσία βρίσκονται στην Ινδία και έχουν ξεκινήσει τη διαδικασία βαπτίσματος 2.000 Προτεσταντών στην Ορθοδοξία, συμπεριλαμβανομένων περίπου 50-100 πρώην Προτεσταντών Παστόρων. Με συνεχή κατήχηση στους ντόπιους υπολογίζεται ότι σύντομα στην Ινδία περισσότεροι από 100.000 άνθρωποι θα ασπαστούν την Ορθοδοξία. Η ομάδα αποστολής διευθύνεται από τον Αμερικανό π. Αθανάσιο Kone (ROCOR) και τον πατέρα Γεώργιο Μαξιμόφ του Πατριαρχείου Μόσχας.

Πηγή:

https://journeytoorthodoxy.com

https://journeytoorthodoxy.com/2019/02/over-a-50-protestant-pastors-and-2000-others-converting-to-orthodoxy-in-india/

JOURNEY TO ORTHODOXY