11 μεταστροφές Πεντηκοστιανών στην Ορθοδοξία

11 μεταστροφές Πεντηκοστιανών στην Ορθοδοξία

https://www.impantokratoros.gr/marios-metastrofh.el.aspx
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΑΕΠ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ – Η ΜΕΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΜΑΡΙΟΥ

https://www.impantokratoros.gr/metastrofh-xaroula.el.aspx
Η ΜΕΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΧΑΡΟΥΛΑΣ

http://panoszero.blogspot.com/2017/05/blog-post.html
Πεντηκοστιανοί, αίρεση. Μαρτυρία πρώην Πεντηκοστιανού

http://hristospanagia3.blogspot.com/2011/06/blog-post_7902.html
ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ! Η ΜΕΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ

http://apantaortodoxias.blogspot.com/2011/07/blog-post_2955.html
ΜΕΤΑΣΤΡΟΦΗ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΙΑΝΩΝ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ.

http://opougis.blogspot.com/2012/04/blog-post_06.html
Πως ξέφυγα από τους Πεντηκοστιανούς!

http://radiofloga.blogspot.com/2010/01/blog-post_29.html
Η μεταστροφή ενός Πεντηκοστιανού τής ΕΑΕΠ στην Εκκλησία τού Χριστού

http://ambelosalithini.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=508:2011-06-29-08-36-44&catid=4:2010-05-27-14-44-19&Itemid=9
Από τους πεντηκοστιανούς στην αιώνια Πεντηκοστή της Ορθοδοξίας!

http://koukfamily.blogspot.com/2015/05/blog-post_267.html
Πεντηκοστιανοί: Μεταστροφές … (Αναστασία Λ.)

http://www.kivotoshelp.gr/index.php/aireseis-menu/273-mia-proin-pentikostiani-mas-eksomologeitai
Η ΜΕΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ: ΜΙΑ ΠΡΩΗΝ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΙΑΝΗ ΕΞΟΜΟΛΟΓΕΙΤΑΙ

ΜΕΤΑΣΤΡΟΦΕΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΙΑΝΩΝ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

“They must learn, for they do not know” – The conversion of French George Lesier from Roman Catholicism to Orthodoxy

http://romancatholicsmetorthodoxy.wordpress.com

ROMAN CATHOLICS MET ORTHODOXY

“They must learn, for they do not know”

The conversion of French George Lesier from

Roman Catholicism to Orthodoxy

Source:

https://www.impantokratoros.gr/root.en.aspx

https://www.impantokratoros.gr/Conversion-Orthodoxy.en.aspx

With this title we publish the letter of Mrs. Catherine Lesier, by which she expresses her thanks for the contribution of our Holy Monastery for the conversion of her reposed husband to the One, Catholic and Apostolic Church, our Orthodox Church.

We used the above title, because it consists of the saying of George Lesier himself, while expressing his pain for his countrymen, himself being French, and because we believe this publication would also help those who have yet to know and taste the Grace of the Holy Spirit.

The conversion of George, of course is by nature the work of the Divine Grace. It is the response of God to his innocent intention, in his personal spiritual struggle which was but an expression of his anticipation for his union with the Holy Church. It is without doubt the fruit of love and of the hearty prayers of his pious wife and of the spiritual fathers and brothers, who anonymously or otherwise, they are referred to in the letter of Mrs. Lesier.

The contribution of our Holy Monastery lies in the divine functioning providence of its New Marmara Metohion at Halkidiki. of the last few years.
We believe that George, as he requested, kept clean the robe of holy baptism and now he reposes in the glory of the Lord. He intercedes for his family, his spiritual brothers but also for his, of the flesh countrymen. “They must learn, because they do not know” he would say when he referred to them. He wished that they all knew, if possible, the Grace of the Holy Spirit which he intensely lived with his holy baptism. Finally George was speaking from experience. For this he was very convincing and he became greatly accepted within his narrow family circle and by his countrymen that came to know him.

We pray that God rest his spirit with the Just and we ask him to pray to God for us who came to love him.

* * *

N. Marmaras 15-3-1993.

My honourable elder George, bless.

I know your time is precious, for this I beg you to forgive me that I make you spend a little time reading my letter.

Personally I thank you for the contribution of your spiritual work at the New Marmara Metohion. I especially thank you and all the fathers of the Monastery, for helping my husband George to come to Orthodoxy and be baptized at 65 years of age. I truly believe I have lived a miracle, because in my twenty years of married life, I had to deal with a very difficult man, especially in religious matters.

When after our wedding – fortunately we married in the Orthodox Church – I learned from someone spiritual that it is a heavy misdemeanour that I had married a heterodox and even as he called him a heretic. I was shaken and I started to feel the weight of my responsibility and guilt. That Spiritual one suggested to me that I should help him get to know Orthodoxy and perhaps if Continue reading ““They must learn, for they do not know” – The conversion of French George Lesier from Roman Catholicism to Orthodoxy”

The Journey to Antioch – My Discoveries in the Orthodox Church – Clifton D. Healy, USA

http://usaofmyheart.wordpress.com

USA OF MY HEART

The Journey to Antioch

My Discoveries in the Orthodox Church

by Clifton D. Healy

Source:

http://journeytoorthodoxy.com

JOURNEY TO ORTHODOXY

Introduction

In two previous essays (“Starting from Cane Ridge” and “The Road to Canterbury”), I described these two early periods of my faith journey in largely chronological order. For these two periods of my life there have been relatively clear and distinct time markers. I grew up in and trained for ministry among the Restoration Movement churches. Toward the end of that training, while still at college, I began to investigate the Anglican tradition. And though for a time these two faith traditions overlapped, still the pathways are fairly clear.

The road markers for my journey to Antioch, my inquiry into the Orthodox Church, however, are much more muddled, scattered here and there along previous roadways, seen now as portents of things to come, but known then as only so much new experience, as simple signposts which I was then unable to read. The relating of my investigations into Orthodoxy, then, runs scattershot at first through the stages of my experience in the Stone-Campbell/Restoration Movement churches just prior to becoming acquainted with Anglicanism, then through my initial searching in the Anglican tradition, and finally to the culmination of my experience in that tradition as I turned away from the Episcopal Church to finally look with focused attention at the Orthodox Church.

My experience of Orthodoxy can therefore be roughly charted along five time markers: the years prior to the summer of 2000, the months from June 2000 to January 2002, from June 2002 to September 2003 (the “gap” from January to June 2002 will be addressed in due course), from September 2003 to the Sunday of Orthodoxy and our entry into the Cathecumenate, the Catechumenate from the Sunday of Orthodoxy to Pentecost, and our entry into the Church on Pentecost.

1.Encounters with Orthodoxy prior to June 2000

As has been told elsewhere, by the summer of 2000 I had looked outside my own heritage churches to find that longed-for connection to the historic Church and had made my way to Anglicanism in the belief that I had found it there.

But the search had antecedents that predated my Anglican investigations. The first event in which I can recall this longing began to manifest itself with the purchase, in January 1987 between semesters of my freshman at Ozark Christian College, at the college bookstore of the Lightfoot and Harmer Greek and English single volume edition of The Apostolic Fathers. Here was my first attempt to find out what the early Church taught and believed. A seed had been planted as I spent the next semester reading through the Apostolic Fathers. I had no real understanding of what I was reading, but it both satisfied and intensified my longing for a connection to the New Testament Church.

The next event occurred about four years later. In the spring of 1991, just prior to my graduation from college, I prepared for a conditional baptism. I was seeking some certainty and authenticity about my baptism at age seven, especially in light of the fact that my life as an adolescent was godless and Continue reading “The Journey to Antioch – My Discoveries in the Orthodox Church – Clifton D. Healy, USA”

Orthodox Web

Orthodox Web

Continue reading “Orthodox Web”

Οι “τελειωμένοι” θα μας σπρώξουν στον Παράδεισο

http://orthodoxyislove.wordpress.com

ORTHODOXY IS LOVE

Οι “τελειωμένοι” θα μας σπρώξουν στον Παράδεισο

Περπατούσα στην παράλια της Θεσσαλονίκης απόγευμα προς βράδυ, όταν ένας τοξικομανής με πλησίασε.

Δε μου ζήτησε λεφτά, άλλα με ρώτησε αν μπορούσα να του αγοράσω μια ροκά (καλαμπόκι) που έψηνε κάποιος πιο κάτω σε ένα μικρο πάγκο που είχε στήσει.
Τον ρώτησα αν ήθελε και κάτι άλλο. Μου είπε ότι ήθελε να πάω να του την αγοράσω εγώ επειδή χρωστούσε στον καλαμποκά και ίσως να μη του έδινε!
Πήγα και αφού του την έφερα, με ρώτησε αν μπορώ να κάτσω λίγο μαζί του η αν ντρέπομαι! Του απάντησα ότι θα ντραπώ, αν δεν κάτσω.

Τότε μου είπε το εξής εκπληκτικό!

Φίλε, μακριά από το Χριστό έτσι καταντάς! Όμως προσπαθώ εδώ και καιρό να κόψω τα ναρκωτικά για να μην Τον στεναχωρώ!

Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρω, αλλά επειδή μάλλον δε θα ζήσω πολύ, θέλω όταν θα πάω μπροστά Του να έχω να του δείξω τον αγώνα μου μήπως και με λυπηθεί!

Ήμασταν κάπου κοντά στο ύψος του Ι. Ναού Κυρίλλου και Μεθοδίου.
Μου λέει… πάω κάθε πρωί απέναντι και με κοιτούν όλοι καλά καλά επειδή νομίζουν ότι θέλω λεφτά. Όμως εγώ πηγαίνω μπροστά στην εικόνα για να ζητήσω βοήθεια να κόψω τα ναρκωτικά. Δεν ανάβω κερί επειδή δεν έχω λεφτά να πάρω! (ΦΙΛΟΤΙΜΟ)

Και κάθε βράδυ πάλι πηγαίνω και λέω… δεν τα κατάφερα συγγνώμη! Ή λέω … σήμερα κάπως το πάλεψα ευχαριστώ!

Έζησα στα λόγια αυτού του ανθρώπου στιγμές από τα συναξάρια!

Του έδωσα κάτι λεφτά και του είπα από αύριο να πηγαίνει στην εκκλησία και να παίρνει κερί αλλά να προσεύχεται και για τη δικιά μου ψυχή. Με διαβεβαίωσε ότι τα λεφτά δε θα τα χαλάσει και ότι θα τα δώσει όλα μαζεμένα εκεί για να μην μπαίνει στον πειρασμό και τα ξοδέψει, και κάθε μέρα θα παίρνει 2 κεριά.

Του λέω με λένε Νίκο. Μου είπε ότι δεν είναι δύσκολο να με θυμάται αφού κανείς δεν κάθεται μαζί του και έτσι δεν έχει φίλους και γνωστούς.

Δε ρώτησα πολλά γι αυτόν. Δεν ήθελα να νιώσει ότι παραβιάζω την παράξενη ζωή του με την αδιακρισία μου.

Την ώρα που έφευγα, μου είπε ότι χάρηκε που έκατσα μαζί του και ότι του έκανε καλό η παρέα.Τώρα εσείς που διαβάζεται αυτό κείμενο καταλαβαίνετε καλά ποιος από τους δυο ωφελήθηκε!

Πριν τη συνάντηση μου με αυτόν τον άνθρωπο, είχα σκέψεις ότι όλη μου η ζωή είναι ένα ζόρι και ότι όλο δυσκολίες αντιμετωπίζω.

Πάνω που πήγαινε να με πάρει από κάτω, ήρθε στο δρόμο μου αυτή η ψυχή.

Πως μετά να μην πω ότι Θεός μας αγαπάει; Πως;

Πολύ μας αγαπάει…

Εν τω μεταξύ μάλλον από σήμερα και για λίγες τουλάχιστον ημέρες, ένας τοξικομανής προσεύχεται και για μένα!

Να δείτε που οι άνθρωποι του περιθωρίου και οι ”τελειωμένοι” θα μας σπρώξουν στον Παράδεισο!

Κύριος φωτισμός μου!

Ευχαριστώ για όλα παράξενε φίλε.

Νικος Β.

Πηγή:

http://www.eneagstylianougkyzi.gr/index.php/diavaste-edo/ekklisianeoi/4136-oi-teleiomenoi-tha-mas-sproksoun-ston-paradeiso

Ενοριακή Νεανική Εστία Ιερού Ναού Αγίου Στυλιανού Γκύζη

My journey into the True Church – Timothy Copple, Texas, USA

http://havefaithorthodoxy.wordpress.com

HAVE FAITH – ORTHODOXY

My journey into the True Church

by Timothy Copple

Source:

http://journeytoorthodoxy.com

My Journey Into The True Church

JOURNEY TO ORTHODOXY

Each story I’ve heard of how people have come into the Orthodox Church has been different. Sometimes there are some general similarities, but each one has specific issues, specific circumstances and specific problems that they deal with. While I recognize that my own circumstances are not, and in some cases should not be, how others come into Orthodoxy, I do feel there were some key elements that moved me in this direction. Most inquirers/converts to Orthodoxy will deal with these key elements at some point.

So allow me to tell you a little of my own journey.

I was born and raised in Texas. We moved a lot, so over my growing up years I’ve lived in several different cities around south-central Texas. The city that I did a majority of my growing up, mostly during my teen years, was Austin, TX. So I tend to think of that as “home”. Ironically, it was in moving back to Austin after having lived in other places for around 16 years that I became Orthodox.

As I was growing up, my Father, Dalton Copple, was a part-time Baptist preacher while he worked for the local electric company around the Uvalde area. Some of my earliest memories as a kid are from those days. I recall a couple of questions I had back then, which I addressed to my Mom, Alice Fay Kiker.

One time I recall, as we were getting dressed for church, asking Mom why we had to go to church. As many people know, kids are often not really excited about going to church. You want to move, you want to play, you want to do anything but sit in a pew and listen for over an hour to people saying words and singing music. For me, however, that was not the full motivation behind my question. It was those blasted black leather shoes.

We were pretty poor people, but of course being the pastor’s family, the kids had to have decent looking shoes for church. Only problem was that our feet were constantly growing and Mom knew that we would hardly get a pair broke in before we would need a new pair. So, like any Mom aware that she had to Continue reading “My journey into the True Church – Timothy Copple, Texas, USA”

Met Bloom’s conversion from atheism to the Orthodox faith

https://cominghomeorthodoxy.wordpress.com

COMING HOME – ORTHODOXY

Met Bloom’s conversion from atheism to the Orthodox faith

This week’s spiritual lesson: We concluded last week our long series of excerpts from the Diocesan conference by Metropolitan Anthony (Bloom) at Effingham, England, in May, 1983. It occurs to me it might be useful to continue the Metropolitan’s account of his conversion from atheism to the Orthodox faith:

…Then my leader explained to me that everyone who belonged to my group had reacted in exactly the same way, and if no one came we would all be put to shame because the priest had come and we would be disgraced if no one attended his talk. My leader was a wise man. He did not try to convince me that I should listen attentively to his words so that I might perhaps find truth in them: ‘Don’t listen,’ he said. ‘I don’t care, but sit and be a physical presence’. That much loyalty I was prepared to give to my youth organization and that much indifference I was prepared to offer to God and to his minister. So I sat through the lecture, but it was with increasing indignation and distaste. The man who spoke to us, as I discovered later, was a great man, but I was then not capable of perceiving his greatness. I saw only a vision of Christ and of Christianity that was profoundly repulsive to me. When the lecture was over I hurried home in order to check the truth of what he had been saying. I asked my mother whether she had a book of the Gospel, because I wanted to know Continue reading “Met Bloom’s conversion from atheism to the Orthodox faith”

Aboriginal Parish in Australia

http://australiaofmyheart.wordpress.com

AUSTRALIA OF MY HEART

Aboriginal Parish in Australia

The Russian Orthodox Church Outside of Russia (ROCOR) has recently launched an Aboriginal Australian mission in Gunning, New South Wales, near an Aboriginal community north of Canberra, the capital of that Commonwealth. The parish has been named for one of the Saints who has shined forth here in North America (and around the world, really!), St. John (Maximovitch) the Wonderworker, who was ROCOR’s Archbishop of San Francisco and Shanghai. (He labored in Paris too, a refugee from the Russian Civil War [i.e., Reds vs. Whites].)

I note that the missionary priest, Fr. Seraphim Slade [photo], is himself an Aborigine convert and ordained just last year. Very cool! This Indian encourages Aboriginal Orthodox missions here in the Americas too: Let’s not rest on our Alaskan laurels now! (And yes, Indigenous people come in all shades, there and here.)
This retired broadcaster also likes the idea of Fr. Seraphim’s Aboriginal media work!

The Australia Diocese directory gives contact info as follows:

St John the Wonderworker of San Francisco Chapel
Australian Orthodox Indigenous Mission
All Services in English – phone for Service Times
50 Grovenor Street
Gunning NSW 2581
AUSTRALIA

Postal Address:
P.O. Box 55
Gunning NSW 2581
AUSTRALIA

Priest Seraphim Slade
Phone: (02) 4845 1370
Mobile: 0432 113 858
International Phone: +61 (2) 4845 1370

On Saturday the 4th of July 2009, His Eminence Metropolitan Hilarion travelled 2 and half hours from Sydney to the township of Gunning. Here, in the home of Father Seraphim and Matushka Helen Slade he served the Divine Liturgy in English and blessed a chapel in honour of St John of Shanghai and San Francisco. Ordained priest only a year ago and of aboriginal heritage, Father Seraphim’s work with aboriginal media organisations obliges him to travel widely around Australia to many indigenous communities. This provides him with many excellent opportunities to introduce Orthodox Christianity to indigenous Australians in many different locations. The blessing of the home chapel provides Father Seraphim with a base where the Divine Liturgy can be regularly served for a small but growing number of converts to the Orthodox faith in Gunning and surrounding areas.
Father Seraphim requested that the chapel be blessed in honour of St John of Shanghai and San Francisco because of the encouragement St John gave for the establishment of local churches and the evangelisation of non-Russian peoples.

Serving with the Metropolitan were Father Seraphim Slade and Father George Robertson from the St Stephen of Perm mission in Queanbeyan. Over 60 people attended the Divine Liturgy, with many travelling from Sydney , Queanbeyan, Canberra and Yass. The choir from All Saints Church, Kentlyn, under the direction of Sub-deacon Stephen McKay, provided the singing. Following the Liturgy, the Metropolitan, clergy and congregation attended a festive trapeza in the hall of the Gunning fire station. Among the guests were the elders of the local indigenous community.

Source:

http://o-nekros.blogspot.com/2012/11/aboriginal-parish-in-australia.html

Η μεταστροφή του Νίκου Λ. από τους “Μάρτυρες του Ιεχωβά”, τον αθεϊσμό & τον Ινδουϊσμό στην Ορθοδοξία

http://multilingual-christianity-orthodoxy.blogspot.con

MULTILINGUAL CHRISTIANITY – ORTHODOXY

CPzwCAcWsAAUbUE.jpg

Η μεταστροφή του Νίκου Λ. από τους “Μάρτυρες του Ιεχωβά”,

τον αθεϊσμό & τον Ινδουϊσμό στην Ορθοδοξία

Πηγή:

https://theologiakaialla.blogspot.gr

https://theologiakaialla.blogspot.gr/2018/01/blog-post_16.html

ΘΕΟΛΟΓΙΑ – ΛΟΓΙΑ ΑΓΑΠΗΣ

Είμαι ο Νίκος Λ. Γεννήθηκα μέσα σε μια πενταμελή οικογένεια “Μαρτύρων του Ιεχωβά” (μόνο ο πατέρας μου δεν ήταν “Μάρτυρας του Ιεχωβά” και ο οποίος έκανε το καλό να με βαπτίσει Ορθόδοξο), και γαλουχήθηκα με αυτή την πίστη, αφού ο πατέρας μου κατά τα άλλα ήταν αδιάφορος περί πίστεως. Δύο χρονών ήξερα τα ονόματα των Βιβλίων της Αγίας Γραφής απ᾽ έξω. Αιτία η θεία μου η οποία μου διάβαζε ιστορίες από την Βίβλο και τα βιβλία και περιοδικά της οργάνωσης.

Βίωσα όμως σαν παιδί δύο αρνητικές καταστάσεις η μία κυρίως στο σχολείο από τα “δήθεν” Ορθόδοξα Ελληνόπουλα που με έδειχναν με το δάχτυλο “να το Γιαχωβάκι” και η άλλη από την καταπίεση λόγω των κανόνων της οργάνωσης. Το κυριότερο και εκείνο που με έκανε να χάσω αυτήν την πίστη ήταν ένα κενό και η απουσία αγάπης που ένιωθα μέσα στην οικογένεια και μέσα στην οργάνωση. Έτσι γύρω στα 15 μου, έκανα την επανάστασή μου και έφυγα από τους “Μάρτυρες του Ιεχωβά”.

Κατέληξα άθεος, γιατί τον θεό που μου είχαν γνωρίσει τον “Ιεχωβά” αυτόν τον απόμακρο αυστηρό θεό δεν μπορούσα πια να τον πιστεύω και δεν ήξερα και κανέναν άλλον καλύτερο.

Έκτοτε έκανα την ζωή μου που λένε, είχα ξεκινήσει ήδη το κάπνισμα, διασκέδαση, ποτάκια και σχέσεις ό,τι μου απαγόρευε δηλαδή η οργάνωση των “Μαρτύρων των Ιεχωβά”.

Παρόλη αυτή την άσωτη ζωή, μέσα μου υπήρχε μια αγωνία, ένας πόθος να μάθω την αλήθεια, από πού ήρθα και γιατί και που πηγαίνω. Διάβαζα και ερευνούσα ότι μυστικιστικό έπεφτε στα χέρια μου. Έτσι προσελκύστηκα από έναν Ινδουιστικό όμιλο που έλεγε πως κατείχε τα μυστικά για τους αναζητητές της αλήθειας. Ήμουν ήδη στα 26 μου. Αλλά τίποτε δεν με γέμιζε.

Μετά από 3 χρόνια περίπου, ένα μεσημέρι ενώ είχα απελπιστεί απ όλα παρακάλεσα το Χριστό, έπεσα στα γόνατα και προσευχήθηκα, και του είπα αν υπάρχεις κάνε κάτι. Τότε συνέβη κάτι συγκλονιστικό, επί τρεις ημέρες προσευχόμουν ζώντας μέσα σε μια παραδείσια χαρά. Τότε βεβαιώθηκα ότι υπάρχεις! Και ότι Είσαι χαρά! Χριστέ ο Θεός ημών.

Σε παρακάλεσα να μου στείλεις κάποιον να με διδάξει. Έτσι ύστερα από μια σειρά γεγονότων που εγώ χαρακτηρίζω μικρά θαύματα, εμφανίστηκε στη ζωή μου ο Αλέξανδρος, Ορθόδοξος Θεολόγος που με αγάπησε, με κατήχησε, με δίδαξε την ζωή της Ορθοδοξίας και το κάνει μέχρι σήμερα.

Πώς γλίτωσε μία οικογένεια από το διαζύγιο

http://textsorthodoxy.wordpress.com

TEXTS – ORTHODOXY

Πώς γλίτωσε μία οικογένεια από το διαζύγιο

Τό ἄκουγε, τό διάβαζε, μά δέν τῆς περνοῦσε ποτέ ἀπ᾽ τό νοῦ ὅτι θά τό ζοῦσε καί ἡ ἴδια.

Ὁ Νότης ἦταν ὁ διαλεχτός τῆς καρδιᾶς της. Ἦταν αὐτό πού ποθοῦσε ἀπό χρόνια. Μικροβιολόγος αὐτή. Φυσικός ἐκεῖνος εἶχαν στρώσει πιά τίς δουλειές τους καί ὅλα φαίνονταν ρόδινα· ταξίδια, μεγάλη ζωή, καμμιά ἀπολύτως δυσκολία…
Τό φροντιστήριό του καί τό ἐργαστήριό της ἔμοιαζαν μέ χρυσωρυχεῖα. Οἱ καταθέσεις τους στήν τράπεζα πλήθαιναν διαρκῶς.

Ὁ γάμος τους μέ τόν πιό φανταχτερό διάκοσμο στή Μητρόπολη καί τό γαμήλιο δεῖπνο στό πολυτελέστατο ξενοδοχεῖο τούς ἔνωσαν καί ἐπίσημα κάτω ἀπ᾽ τήν ἴδια στέγη. Φορτωμένοι μέ τίς εὐχές, τά χαμόγελα καί τά γλυκόλογα τῶν φίλων καί συγγενῶν πέρασαν τό μῆνα τοῦ μέλιτος στή Γαλλοϊταλική Ριβιέρα. Γνώρισαν ἀπό κοντά τά πιό ξακουστά κοσμοπολίτικα κέντρα τῶν βορειοδυτικῶν ἀκτῶν τῆς Μεσογείου…

Τό ἀγοράκι πού ἦλθε στήν ὥρα του στή ζωή τους τούς ἔνωσε ἀκόμα πιό πολύ. Θυμᾶται τί χαρά ἔκανε ὁ εὐτυχισμένος μπαμπάς παίρνοντάς το γιά πρώτη φορά στήν ἀγκαλιά του ἀπ᾽ τά χέρια της!

Τό βάφτισαν σύντομα καί γέμισε τό σπίτι τους μέ τά δῶρα τῶν φίλων, ἀλλά καί μέ Continue reading “Πώς γλίτωσε μία οικογένεια από το διαζύγιο”

Converting to Orthodoxy in Spain – Francisco José Pino Rodríguez

http://heavenonearthorthodoxy.wordpress.com

HEAVEN ON EARTH – ORTHODOXY

Converting to Orthodoxy in Spain

Francisco José Pino Rodríguez

Source:

http://journeytoorthodoxy.com

JOURNEY TO ORTHODOXY

I was born in 1976 and, even though practically all the members of my family were atheists (some of them Communist, others Anarchist), thanks to my grandmother I was baptised in the Latin (Catholic) Church as a baby and took my First Communion when I was 9 or 10. As you can imagine, I did not receive any kind of religious education at home. However, when I was 16 or 17, I started asking myself questions and began a journey through different Western Christian denominations that would finally lead me to receive the Sacrament of Confirmation in the Catholic Church in the year 2005.

Some years before that, however (in 2000 or 2001, I would say), I bought a small icon of Our Lord Jesus Christ in a Street market. When I looked at the image of our Saviour, it seemed as if He was looking at me, and this fascination for Byzantine art led me to start studying Orthodoxy. At first the interest was purely intellectual, but gradually I started wondering whether Orthodoxy would be a valid option for me. This question grew withing me little by little. At that time, however, I was not ready to say ‘yes’ to Orthodoxy, as it seemed something completely alien to my culture, language, etc. Please bear in mind that, as I told you, I was a committed Catholic since 2005. Nontheless, I continued reading extensively about the Orthodox Church and learning more each day.

In 2011 my interest in Orthodoxy had become so pressing that I thought I had to do something about it. Even though I perceived that there were some difficulties, I decided to spend some days at an Orthodox monastery in Cantauque (France) to know Orthodoxy in action and have some time to Continue reading “Converting to Orthodoxy in Spain – Francisco José Pino Rodríguez”

Video: Ένας ομοφυλόφιλος & ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994) – π. Εφραίμ Τριανταφυλόπουλος

http://holyconfessionofyourheart.wordpress.com

HOLY CONFESSION OF YOUR HEART

Ένας ομοφυλόφιλος & ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994)

π. Εφραίμ Τριανταφυλόπουλος

Video – Nicaragua: An Orthodox Mission on the “Black River”

http://americaofmyheart.wordpress.com

AMERICA OF MY HEART

Nicaragua: An Orthodox Mission on the “Black River”

Is There One True Church? ╰⊰¸¸.•¨* An Interview with Peter Jackson, a former Protestant missionary

http://orthodox-heart-sites.blogspot.com

ORTHODOX HEART SITES

Is There One True Church?

╰⊰¸¸.•¨*

An Interview with Peter Jackson,

a former Protestant missionary

Source:

http://journeytoorthodoxy.com

Is There One True Church?

JOURNEY TO ORTHODOXY

Peter Jackson—a former Protestant missionary and the translator of several books of Holy Scripture into the language of the Kogi people of Colombia, presently a student at Holy Trinity Spiritual Seminary—tells of his road to Orthodoxy. This is an Interview conducted with him on the pages of Pravoslavnaya Rus’ [Orthodox Rus’] by R. Sholkov.

* * *

RS: Tell us a little bit about yourself.

PJ: I was an Evangelical Protestant from birth. My family attended Baptist and Presbyterian churches, and my parents were firm believers in [the concept of] the “invisible Church,” i.e., [the belief] that there has never been a single church on earth which could call herself the one True Church; i.e., [a church] possessing the fullness of the Truth. All that was necessary was “to believe in Christ” and to attend that church which was “convenient.” But I could never understand why there were so many different so-called churches, all of which considered themselves to be Bible-based?

When I was 12 years old, our community was visited by some preachers who were doing missionary work in Colombia and translating the Bible for the Indians. Because I had always been interested in languages, I was attracted to this work. I was astonished [to learn] that there are thousands of languages in the world into which the Bible has not yet been translated.

I began to study Greek and Hebrew, in order to prepare myself for working in translating the Bible into such languages; and, at the university, I studied linguistics. Later, I joined the Protestant Mission of Bible translators (Wycliffe Bible Translators), in order to obtain a more detailed education.

When I was in training at Wycliffe, I became acquainted with my future wife, Styliana; now we have two sons, Nicholas and Benjamin. Styliana’s parents were missionaries in Colombia, when she was yet 5 years old. They preached among the semi-savage Kogi tribe. Her parents were very happy to receive our Continue reading “Is There One True Church? ╰⊰¸¸.•¨* An Interview with Peter Jackson, a former Protestant missionary”

ケイリー=ヒロユキ・タガワ – 2015年11月に彼は正統派キリスト教の洗礼を受け – 3ビデオ Cary-Hiroyuki Tagawa ╰⊰¸¸.•¨* Japanese

https://ebooks-orthodoxy-japanese.blogspot.com

EBOOKS – 正教会 – ORTHODOXY – JAPANESE – 日本人

ケイリー=ヒロユキ・タガワ – 2015年11月に彼は正統派キリスト教の洗礼を受け – 3ビデオ Cary-Hiroyuki Tagawa

生まれは東京都東麻布。父親は米軍に勤務する日系二世、母親は宝塚出身の女優である。両親ともに日本人であるが、5歳でアメリカに移住してアメリカ国籍を持っている。高校生の時から演劇に興味を持ち、南カリフォルニア大学で学んだ。この時、早稲田大学に1年間留学したという。

叔父は歌手の旗照夫、俳優の旗昭二(いずれも母親の弟)、また従弟に中山千彰(テレビプロデューサーで、元ニッポン放送ディレクター)がいる。現在はハワイに住み。

2015年11月に彼は正統派キリスト教の洗礼を受け。

Η μεταστροφή ενός άθεου ηθοποιού του Ελληνικού θεάτρου στην Ορθοδοξία κατά το επιθανάτιο κρεβάτι

http://atheistsmetorthodoxy.wordpress.com

ATHEISTS MET ORTHODOXY

Η μεταστροφή ενός άθεου ηθοποιού

του Ελληνικού θεάτρου στην Ορθοδοξία κατά

το  επιθανάτιο κρεβάτι

Μιά μέρα, σ᾽ ἕνα ἀπ᾽ τά πιό μεγάλα Νοσοκομεῖα ἔφεραν ἔνα ἄρρωστο ἠθοποιό τοῦ Ἑλληνικοῦ θεάτρου. Ξακουστό καί δοξασμένο. Ἡ ἀρρώστια του ἦταν σοβαρή…

Ἔτσι, ὁ ἡθοποιός εἶναι τώρα ξαπλωμένος στό κρεββάτι. Σκέπτεται. Θυμᾶται, Ἀναπολεῖ τά περασμένα… Καί μελαγχολεῖ.

Ἡ Θεία Πρόνοια ἔφερε κοντά του μία ἀδελφή νοσοκόμα πολύ πιστή. Τοῦ μίλησε γιά τή χριστιανική ζωή, γιά τήν ἀρετή, γιά τό φῶς. Ὁ ἠθοποιός ἐπηρεάσθηκε. Ἄρχισε νά σκέπτεται βαθύτερα. Σέ λίγες μέρες —τί θαῦμα!— ζήτησε νά ἐξομολογηθῆ. Ἦλθε ἀμέσως ἕνας κατάλληλος πνευματικός. Ὁ ἠθοποιός μίλησε μέ εἰλικρίνεια, μέ ἀληθινή μεταμέλεια…

Τό ἀπόγευμα, ὅμως, τῆς ἴδιας μέρας ἦλθε νά τόν ἐπισκεφθῆ μιά ἄλλη ἠθοποιός, συνεργάτις του στό θέατρο. Τόν ρώτησε πῶς εἶναι. Καί ὁ ἠθοποιός μ᾽ ἕνα στοχαστικό τρόπο, ἀπάντησε ἀργά-ἀργά καί μέ πόνο:

—Μέ ρωτᾶς πῶς εἶμαι. Πῶς θέλεις νά εἶμαι! Ἔπρεπε ν᾽ ἀρρωστήσω γιά νά καταλάβω μερικά πράγματα. Πέρασε ἡ ζωή μου μέσα σέ χίλιες δυό περιπέτειες…

Κλαίω τά χρόνια μου πού πήγανε χαμένα…

Καί κατέβασε τό κεφάλι του. Δυό δάκρυα κύλησαν ἀπ᾽ τά μάτια του.

Τήν ἄλλη μέρα κοινώνησε μέ ἀληθινή συντριβή. Πρός τό μεσημέρι ἔκλεισε τά μάτια του γιά πάντα… Δώδεκα παρά ἕνα λεπτό βρῆκε τό δρόμο τῆς σωτηρίας!

Πηγή:

Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ

Θεός Ἐφανερώθη – Ἀπό τόν Ἀθεϊσμό στό Χριστό

ἐκδ. Ἁγ. Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός

Ἀθήνα 2011

Schwester Matthaia Osswald, Deutschland: Das lange Abenteuer auf der Suche nach der Wahrheit ╰⊰¸¸.•¨* German

http://havefaithorthodoxy.wordpress.com

HAVE FAITH – ORTHODOXY

Schwester Matthaia Osswald, Deutschland:

Das lange Abenteuer auf der Suche nach der Wahrheit 

Quelle:

http://www.impantokratoros.gr/B6076E60.de.aspx

http://www.impantokratoros.gr/root.de.aspx

HEILIGES KLOSTER PANTOKRATOROS

Die Geschichte erzählt, wie eine röm.-kath. Schwester die Fülle der Wahrheit in der orthodoxen Kirche gefunden hat.

Kindheit und Jugend

Geboren wurde ich 1961 als Kind protestantischer Eltern in einer süddeutschen Kreisstadt. Wir lebten in einem Vorort, der früher ein eigenes Dorf gewesen war und erst später eingemeindet wurde. Dort gab es nur eine einzige röm.-katholische Familie, alle anderen Einwohner waren Protestanten. In der Grundschule war die Tochter dieser Familie eine Klassenkameradin von mir, die ich eigentlich ganz gerne mochte. Ich kann mich noch sehr gut daran erinnern, dass es mir strengstens verboten war, sie zu besuchen, denn mir wurde gesagt, dass es eine Schande für unsere Familie wäre, wenn jemand davon erfahren würde. In späteren Jahren wuchs die Toleranz in dieser Hinsicht. Wenn auch die Mehrzahl der Einwohner protestantisch ist, so gibt es doch mittlerweile auch viele Katholiken und mehrere röm.-kath. Kirchengemeinden in der Stadt.

Meine Eltern glaubten zwar an Gott, aber sie praktizierten ihren Glauben nicht, d.h. wir gingen sonntags nicht in die Kirche, beteten nicht, zumindest nicht gemeinsam oder vor den Mahlzeiten und Gott war kein Thema bei uns zu Hause.

Im Haus meiner Großeltern wohnte allerdings eine alte, evangelische Diakonissenschwester, die früher Kindergärtnerin gewesen war. Sie war wie ein Licht für mich. Immer wenn ich meine Großeltern besuchte, nutzte ich jede Gelegenheit um zu „entwischen” und diese Schwester zu besuchen. Sie erzählte mir immer von Jesus, von den Wundern, die er getan hatte, wie er ihr Continue reading “Schwester Matthaia Osswald, Deutschland: Das lange Abenteuer auf der Suche nach der Wahrheit ╰⊰¸¸.•¨* German”

Η θαυμαστή μεταστροφή της Ελένης από την Σρι Λάνκα, από το Βουδισμό στην Ορθοδοξία

http://xristosorthodoxia.blogspot.com

ΧΡΙΣΤΟΣ – ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Η θαυμαστή μεταστροφή της Ελένης από την Σρι Λάνκα,

από το Βουδισμό στην Ορθοδοξία

Στήν Ι. Μονή Αγίας Μαρίνης και Αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης στην Κωμόπολι Ξυλοτύμπου της Ιεράς Μητροπόλεως Κιτίου στην Κύπρο γνώρισα και την Ελένη πού κατάγεται από την Σρί Λάνκα, δηλαδή την Κεϋλάνη.

H Ελένη, Βουδίστρια στο θρήσκευμα, πήγε στην Κύπρο για να γηροκομήσει μία γιαγιά, και ήσπάσθη τον Ορθόδοξο Χριστιανισμό διότι βίωσε το έξης υπερφυσικό και θαυμαστό γεγονός:

Την Μεγάλη Πέμπτη συνόδευσε την γιαγιά στην Ακολουθία των Παθών, όπου εκεί είδε να επαναλαμβάνεται εμπρός της ή Σταύρωση του Κυρίου. Δηλαδή είδε ζωντανά όσα διαδραματίσθηκαν πάνω στον Γολγοθά την ώρα πού σταύρωσαν οι Εβραίοι τον Κύριο.

H Ελένη δεν γνώριζε τίποτε από τον Χριστιανισμό και όταν είδε αυτό το θέαμα, λυπήθηκε αφ’ ενός και απορούσε αφ’ έτερου γιατί εκείνοι οι κακοί άνθρωποι κτυπούσαν, χλεύαζαν και τελικά σταύρωσαν Αυτόν τον Άνθρωπο. Έμεινε άφωνη και δάκρυα πόνου κύλισαν από τα μάτια της. Λίγο αργότερα, όταν επέστρεψαν στο σπίτι, συγκλονισμένη από το θέαμα, μίλησε, και ρώτησε την γιαγιά να της εξήγηση για όλα εκείνα πού είδε αυτή ζωντανά.

H γιαγιά βέβαια της είπε τα πρέποντα και ως εκ τούτου ή Ελένη –πού το όνομα της ήταν άλλο– αφού είδε τον Ίδιο τον Χριστό εμπρός της και μάλιστα την στιγμή πού τον σταύρωναν απαρνήθηκε τον Βουδισμό. Τηλεφώνησε στην μητέρα της και εκείνη της είπε ότι αν γίνει Χριστιανή δεν θα την δεχθούν ποτέ στο πατρικό της σπίτι. Φυσικά η απειλή της μητέρας της δεν φόβισε την Ελένη και τοιουτοτρόπως βαπτίσθηκε και ζει Χριστιανικά στην Κύπρο, μακριά από την μητέρα της και την πατρίδα της.

Από το βιβλίο: Κ. Τριανταφύλλου, Ετών Πεντήκοντα – Αιτών 50 Ψαλμό, εκδ. Μικρά Ζύμη, Θέρμον Αιτωλία

Video – August 2017: The famous actress Natalia Lionaki from Greece became Nun in Kenya – The Flower of God

http://havefaithorthodoxy.wordpress.com

HAVE FAITH – ORTHODOXY

August 2017: The famous actress Natalia Lionaki from Greece became Nun in Kenya – The Flower of God

Fr. Pierre Haab, Switzerland: His long journey from Roman Catholicism, Buddhism and Hinduism to Orthodoxy

http://edelweissofmyheart.wordpress.com

EDELWEISS OF MY HEART

Fr. Pierre Haab, Switzerland: His long journey from Roman Catholicism, Buddhism and Hinduism to Orthodoxy

Aviv Saliu-Diallo, Pierre Haab

Fr. Pierre Haab, a Swiss former Roman Catholic who was disappointed with his religion and was carried away by Buddhism, Hinduism and other screamingly “fashionable” Eastern teachings and who is now a subdeacon of the Orthodox Cathedral of the Exaltation of the Cross in Geneva, speaks about his conversion to Orthodoxy.

* * *

—Can you tell us a few words about your family, education and the story of your conversion to the Orthodox faith?

I was born in an under-developed, impoverished, hungry country where the sky is permanently overcast with dark clouds—of course, in the spiritual sense. I am speaking of Switzerland, and especially of the city of Geneva—the center of world freemasonry and finances, the stronghold of obscurantist heresy, and a materialistic megalopolis that is enjoying the lulling, stable comfort that easily protects it from the numerous everyday tragedies of humanity.

My parents raised me in the Roman Catholic faith that they had inherited from their ancestors, for which I am extremely grateful to them; they implanted the fundamentals of Christian Revelation in me from childhood—namely faith in God, the doctrine and the necessity of prayer.

We were a practicing Catholic family. We attended Mass on Sundays and major Church feasts, and prayer was a part of our daily life (at least it was so for the first ten years of my childhood). My father, a journalist, devoted his professional life to the protection of the oppressed and justice. As far as my parents are concerned, they did their best to provide the continuity of religious education in our family.

As for the Church, though in my case the more precise name was “Papism”, the situation was different. As a child (in the 1950s) I felt comfortable in that religious environment; for example, I had no problem with prayers in Latin. Although for me faith was “the faith in obedience,” I used to ask many questions, and the adults—my parents and priests—were unable to answer them. And if they did answer me, they did it with a smile and condescendingly, thinking that I was trying to get to the core of the matter too seriously. They gave me to understand that performing the morally required duties was enough for me. And I decided that I would get the answers to my questions later through my independent, in-depth research and analysis of the primary sources, where the morals come from. Judging by my childhood memories, I always had a thirst for truth.

So I was waiting for some changes, when, at the very dawn of my youth, a crucial event happened in the West—a real revolution in Papism (which is still going on today). I mean the Second Vatican Council of 1962. Over a short span of several months (or, in some cases, two to three years) a whole set of rules which had been shaped in the living daily reality of Western Christianity for Continue reading “Fr. Pierre Haab, Switzerland: His long journey from Roman Catholicism, Buddhism and Hinduism to Orthodoxy”